مر ايشان را كه سزاوار اين بود كه در دار دنيا گفته شويد
كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا
بخوريد و برخوردار شويد از مستلذات دنيا در اندك زمانى و ميتواند كه «
كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا
» كلام مستأنف باشد و ربطى بكلام سابق نداشته باشد يعنى در دنيا بطريق تهديد به مكذبين گويند كه «
كُلُوا وَ تَمَتَّعُوا قَلِيلًا
» اگرچه بحسب ظاهر اين امر است بحسب حقيقت اين نهى بليغ و زجر عظيم است
إِنَّكُمْ مُجْرِمُونَ
بدرستى كه شما گناهكاران و مشركانيد
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ
عذاب دايم باد مر تكذيب كنندگان اين وعيد را كه آن تمتع در دنيا در زمان قليل است
وَ إِذا قِيلَ لَهُمُ ارْكَعُوا
و چون گفته شود مر ايشان را كه ركوع كنيد يعنى اطاعت نمائيد خداى تعالى را در اوامر و نواهى و متواضع باشيد
لا يَرْكَعُونَ
ركوع نكنند و اطاعت ننمايند . و بعضى گفتهاند كه مراد از ركوع نماز است بنا برين آيت دلالت دارد بر اينكه كفار مكلف بفروعند و از مقاتل منقولست كه اين آيت در شأن ثقيف نازل شده وقتى كه حضرت ايشان را به نماز امر فرمود ايشان گفتند كه اين بر ما عيب و عار است بنا برين معنى آيت اين است كه چون گفته شود مر ايشان را كه در نماز ركوع كنيد ركوع نميكنند ازينست كه حديث درآمده
« لا خير فى دين ليس فيه ركوع و سجود »
على بن ابراهيم روايت كرده كه
اى : و اذا قيل لهم توالوا الى الامام لم يتوالوه
» يعنى هر گاه گفته شود منافقين را كه قبول ولايت امام معصوم بكنيد ايشان قبول آن نكنند و سر باز زنند
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ
عذاب دايم باد مر تكذيب كنندگان نماز و ساير عبادات را يا مر مكذبان ولايت و خلافت امام را .
و بعد ازين حقتعالى به پيغمبر خود صلوات اللَّه عليه و آله گويد كه
فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَهُ يُؤْمِنُونَ
پس بكدام كتاب بعد از قرآن ايمان ميآرند يعنى با وجود اعجاز قرآن و اشتمال آن بر حجتهاى واضحه و معانى شريفه هر گاه كفار به آن ايمان نيارند پس بيقين بكتابى