برات خلاصى از عذاب در كتابهاى سماوى
أَمْ يَقُولُونَ
آيا ميگويند مشركين قريش كه
نَحْنُ جَمِيعٌ مُنْتَصِرٌ
ما جماعتيم انتقام كشنده از اعدا و نصرت كننده يكديگر را ؟
ايراد منتصر بلفظ مفرد با آنكه مقام ايراد جمعست باعتبار لفظ جميع است كه مفرد است اگر چه در واقع اسم جماعتست و حاصل اين دو استفهام مانند استفهام سابق براى انكار است به اين معنى كه نه ايشان را برات خلاصى از عذابست و نه جمعى نصرت يكديگر توانند داد در منع عذاب نازله بر ايشان اگر چه از پيش خود ميگويند كه ما جماعتيم كه نصرت يكديگر مىكنيم و نميگذاريم كه بقيد عذاب افتيم
سَيُهْزَمُ الْجَمْعُ
زود باشد كه هزيمت كرده شوند جميع كفار
وَ يُوَلُّونَ الدُّبُرَ
و برگردانند هر يك از آنها پشت خود را از حرب و فرار نمايند و چون مراد تولى كل واحد است بنا بر اين دبر را بصيغهء افراد آورد و اين آيه از دلائل نبوتست و يكى از معجزات آن حضرت زيرا كه اين مقدمه بعد از مدتى در واقعهء بدر بظهور آمد پس اين معنى اخبار بغيب است و اخبار بغيب از جملهء معجزه است ليكن به همين قتل و فرار كه در بدر بوقوع آمد اكتفاء نخواهد شد
بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ
بلكه روز قيامت وعدگاه عذاب اصلى ايشان است و آنچه در دنيا مىبينند نمونهاى از آنست
وَ السَّاعَةُ أَدْهى
و قيامت و عذاب آن سختتر است از قتل و اسر روز بدر
وَ أَمَرُّ
و تلختر و ناخوشتر از آن .
[ سوره القمر ( 54 ) : آيات 47 تا 55 ]
إِنَّ الْمُجْرِمِينَ فِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ ( 47 ) يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِي النَّارِ عَلى وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ ( 48 ) إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ ( 49 ) وَ ما أَمْرُنا إِلاَّ واحِدَةٌ كَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ ( 50 ) وَ لَقَدْ أَهْلَكْنا أَشْياعَكُمْ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ ( 51 )
وَ كُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ ( 52 ) وَ كُلُّ صَغِيرٍ وَ كَبِيرٍ مُسْتَطَرٌ ( 53 ) إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ ( 54 ) فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ ( 55 )
.