رسانيد خداى تعالى را به چيزى يعنى شآمت كفر و نفاق ايشان راجع بخودشان است و ساحت كبرياى الهى از آن منزه و مبرّاست . مىتواند كه
لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ
بحذف مضاف باشد اى : لن يضروا رسول اللَّه
وَ سَيُحْبِطُ أَعْمالَهُمْ
و زود باشد كه باطل گرداند خداى تعالى كردارهاى ايشان را بسبب ريا و سمعه و يا بسبب عجب و نخوت و يا بوسيلهء من و اذى در صدقه دادن و بعضى گفتهاند كه مراد ابطال كيدهاى ايشان است كه در باب مخالفت نبى و وصى به عمل ميآوردند و مراد احباط طاعات بكبائر نيست چنانچه معتقد اهل احباطست
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ
اى آنانى كه ايمان آوردهايد اطاعت كنيد خداى تعالى را در اوامر و نواهى و اطاعت كنيد رسول او را در آنچه از جانب اللَّه بر شما تبليغ مىكند
وَ لا تُبْطِلُوا أَعْمالَكُمْ
و باطل مسازيد عملهاى خود را بامورى كه قبل ازين مذكور شد از ريا و عجب و غير ذلك
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
بدرستى كه آنان كه كافر شدند
وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
و باز داشتند مردمان را از راه خداى تعالى
ثُمَّ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ
پس بمردند حالكونى كه كافر بودند
فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ
پس هرگز نيامرزد خداى تعالى ايشان را و به عذاب ابد گرفتار گرداند . منقول است كه اين آيه در باب كفار نازل شده كه در جنگ بدر كشته شدند و جسد كثيف آنها را در قليب بدر كه آن نام چاهى است انداختند بنا برين مراد از ثم ماتوا ، ثم قتلوا خواهد بود و در ترغيب بجهاد ميفرمايد كه
فَلا تَهِنُوا
پس سست مشويد در جهاد با كفار
وَ تَدْعُوا
اى فلا تدعوا
إِلَى السَّلْمِ
يعنى و مخوانيد ايشان را بسوى صلح زيرا كه در صلح زدن با كسى كه در جنگ زند اظهار ضعف و ناتوانى خود كردنست
وَ أَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ
و حال آنكه شما بالاتريد و تفوق داريد بر آنها ، اصل اعلون اعلوون است كه و او لام الفعل به جهت التقاء ساكنين محذوف شده
وَ اللَّهُ مَعَكُمْ
و حال آنكه خداى تعالى حافظ شماست حاصل كلام اينست كه با وجود زيادتى و غلبگى