شما را بسوى امرى كه موجب نجات باشد از عذاب دوزخ كه آن ايمان به خدا و برسول اوست
وَ تَدْعُونَنِي إِلَى النَّارِ
و ميخوانيد شما مرا بسوى موجبات دوزخ
تَدْعُونَنِي
ميخوانيد شما مرا
لِأَكْفُرَ بِاللَّهِ
تا كافر شوم بخداى تعالى و كفران بخداى تعالى مستلزم دخول در دوزخست
وَ أُشْرِكَ بِهِ
و شريك گردانم بوى
ما لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ
چيزى را كه نيست مرا بربوبيت آن دانشى بلكه بعدم ربوبيت آن دلائل قاطعه و براهين ساطعه قائم است
وَ أَنَا أَدْعُوكُمْ
و من ميخوانم شما را
إِلَى الْعَزِيزِ الْغَفَّارِ
بسوى خداوندى كه غالب و آمرزندهء گناهان است . چون دعا مانند هدايت گاهى متعدى بالى و گاهى متعدى بلاست بنا برين صلهء دعا در اين آيات در بعضى جا الى آمده است و در بعضى لام
لا جَرَمَ
نه چنانست كه شما مىگوييد بلكه حق و ثابتست
أَنَّما تَدْعُونَنِي إِلَيْهِ
اينكه آنچه ميخوانيد مرا بسوى عبادت او
لَيْسَ لَهُ دَعْوَةٌ فِي الدُّنْيا
نيست او را دعوتى در دنيا
وَ لا فِي الْآخِرَةِ
و نه در آخرت يعنى دعوى ربوبيت او هم در دنيا باطل هست و هم در آخرت
وَ أَنَّ مَرَدَّنا
و اينكه بازگشت همهء ما
إِلَى اللَّهِ
بسوى خداى تعالى است كه جزادهندهء جميع مكلفين است
وَ أَنَّ الْمُسْرِفِينَ
و اينكه اسراف كنندگان و شرك آورندگان
هُمْ أَصْحابُ النَّارِ
ايشانند اصحاب آتش دوزخ
فَسَتَذْكُرُونَ ما أَقُولُ لَكُمْ
پس زود باشد كه ياد كنيد در حين معاينهء عذاب حقيت نصيحتى را كه ميگفتم بشما
وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي
و بازميگذارم كار خود را
إِلَى اللَّهِ
بسوى خداى تعالى تا مرا از هر ضررى نگاهدارد
إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ
بدرستى كه خداى تعالى بيناست باحوال و اوضاع بندگان .
[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 45 تا 48 ]
فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا وَ حاقَ بِآلِ فِرْعَوْنَ سُوءُ الْعَذابِ ( 45 ) النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ ( 46 ) وَ إِذْ يَتَحاجُّونَ فِي النَّارِ فَيَقُولُ الضُّعَفاءُ لِلَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُنَّا لَكُمْ تَبَعاً فَهَلْ أَنْتُمْ مُغْنُونَ عَنَّا نَصِيباً مِنَ النَّارِ ( 47 ) قالَ الَّذِينَ اسْتَكْبَرُوا إِنَّا كُلٌّ فِيها إِنَّ اللَّهَ قَدْ حَكَمَ بَيْنَ الْعِبادِ ( 48 )