معاصى يعنى ضرر آن معاصى را عايد بر نفس خود گردانيدند
لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ
نوميد مشويد از بخشش خداى تعالى
إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
بدرستى كه خداى تعالى اوست و بس آمرزنده و مهربان . على بن ابراهيم روايت كرده كه « نزلت هذه الاية فى شيعة على بن ابى طالب خاصة » چه خوب گفتهاند :
چون نامهء جرم ما بهم پيچيدند * بردند و به ميزان عمل سنجيدند
بيش از همه كس گناه ما بود ولى * ما را بمحبت على بخشيدند
و از امام محمد باقر عليه الصلاة و السلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود
« لا يعذر اللَّه عز و جل يوم القيمة احدا يقول يا رب لم أعلم ان ولد فاطمة عليها السلام هم الولاة على الناس كافة و فى شيعة ولد فاطمة أنزل اللَّه هذا الاية خاصة :
يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ
يعنى كسى كه در دنيا معرفت امام زمان حاصل نكند چون در قيامت سؤال از امامت كنند گويد كه اى پروردگار من من ندانستم كه والى امر مردم اولاد فاطمهء زهرا عليها السلام است حق سبحانه و تعالى اين عذر ناموجه را از او قبول نكند و به عذاب ابد مبتلا گرداند و در باب شيعهء فرزندان فاطمه زهرا عليها السلام و كسانى كه در دنيا معرفت ايشان حاصل كردهاند خداى تعالى نازل كرده آيهء مذكوره را . در روضهء كافى روايت كرده كه حضرت صادق عليه السّلام خطاب بابو بصير كه مكنى بابو محمد نيز بود كرده فرمود كه
« يا ابا محمد لقد ذكركم اللَّه فى كتابه اذ يقول :
يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ
الاية و اللَّه ما اراد بهذا غيركم »
در مجمع البيان از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود كه در قرآن آيتى كه رحمت و مغفرت در آن اوسع و اكثر باشد از آيهء :
يا عِبادِيَ الَّذِينَ
تا آخر نيست . و در نهج البلاغة المكرم مذكور است كه
« الفقيه كل الفقيه من لم يقنط الناس من رحمة اللَّه »
وَ أَنِيبُوا إِلى رَبِّكُمْ
و رجوع نمائيد بسوى طاعت پروردگار خود
وَ أَسْلِمُوا لَهُ
و گردن نهيد مر او را هر چه بفرمايد
مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ