يكتا و يگانه آورده باوامر و نواهى او پردازد و از آن تمتعهاى دنيا و آخرت حاصل كند . در روضهء كافى از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرد كه آن حضرت در تفسير اين آيه فرمودند كه : اما الذى
فِيهِ شُرَكاءُ مُتَشاكِسُونَ
فلان الذى اجتمع المتفرقون فى ولايته و هم فى ذلك يلعن بعضهم بعضا و يبرء بعضهم من بعض فاما رجل سلم لرجل فانه الاول حقا و شيعته يعنى آن مردى كه درو شركاء مختلف منازع يكديگر ميباشند ابو بكر است كه اول دعوى خلافت كرد و جمعيت كردند جمعى متفرق پراكنده اعتقاد در ولايت و خلافت او زيرا كه چون او سلم رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و تابع آن حضرت نبود و نصى از خداى تعالى و رسول او نداشت ازين جهت تابعان او آراء مختلفه و مذاهب متعدده بهمرسانيدند و بعضى از بعضى ديگر تبرى نموده لعن و طعن يكديگر ميكنند و اما مردى كه سلم مردى ديگر است پس بدرستى كه او امير المؤمنين عليه السّلام است و شيعيان او كه آن حضرت در واقع خليفه بود و درين باب نصوص الهى و نبوى متحقق و موجود است . ظاهر اين حديث دلالت دارد بر اينكه رجل اول كل واحد از شيعيان حضرت امير عليه السّلاماند و رجل ثانى آن حضرت به اين معنى كه كل واحد از شيعيان و تابعان آن حضرت بواسطهء آنكه سلم آن حضرت و پيرو او بودند مخالفتى در اصل دين بهم نرسانيدند و احتمال دارد كه رجل اول امير المؤمنين عليه السّلام و رجل ثانى حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله باشد چنانچه در مجمع البيان از حاكم روايت كرده كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمودند كه :
انا ذلك الرجل السلم لرسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله
و در معانى الاخبار از آن حضرت روايت كرده كه :
انا السلم لرسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله يقول اللَّه عز و جل :
وَ رَجُلًا سَلَماً لِرَجُلٍ
.
بنا برين ذكر شيعه در حديث بطريق استطراد و معيت است . على بن ابراهيم روايت كرده كه « قوله عز و جل :
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَجُلًا فِيهِ شُرَكاءُ مُتَشاكِسُونَ
فانه مثل ضربه اللَّه عز و جل لأمير المؤمنين صلوات اللَّه عليه و شركائه الذين ظلموه و غصبوا حقه ، و قوله تعالى متشاكسون اى مبتاغضون و قوله عز و جل :
رَجُلًا سَلَماً لِرَجُلٍ
: امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه سلم لرسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله »