و بعد ازين خطاب بجميع مشركين مىكند و ميفرمايد :
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 161 تا 170 ]
فَإِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ ( 161 ) ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفاتِنِينَ ( 162 ) إِلاَّ مَنْ هُوَ صالِ الْجَحِيمِ ( 163 ) وَ ما مِنَّا إِلاَّ لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ ( 164 ) وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ ( 165 )
وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ ( 166 ) وَ إِنْ كانُوا لَيَقُولُونَ ( 167 ) لَوْ أَنَّ عِنْدَنا ذِكْراً مِنَ الْأَوَّلِينَ ( 168 ) لَكُنَّا عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ( 169 ) فَكَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ( 170 )
فَإِنَّكُمْ وَ ما تَعْبُدُونَ
يعنى بدرستى كه شما اى اهل شرك و آنچه شما عبادت آن ميكنيد
ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفاتِنِينَ
نيستيد شما بر آنچه ميپرستيد گمراهكنندگان مر مردم را يعنى نميتوانيد شما كسى را بعبادت معبودين خود اغوا و اضلال نمائيد
إِلَّا مَنْ هُوَ صالِ الْجَحِيمِ
مر آن كس را كه او مطابق علم الهى رسنده و داخلشونده است به آتش دوزخ كه اينچنين كس را ميتوانيد كه اضلال نمائيد و بعبادت معبودين خود واداريد . بنا برين ترجمه ، ضمير عليه راجع بما تعبدون است و ميتواند كه راجع بخداى تعالى باشد به اين معنى كه نيستيد شما و معبودين شما بر خداى تعالى و دين او گمراه كنندگان حاصل كلام اينكه هيچكدام شما نميتوانيد كه بر خداى تعالى غالب شويد و بندگان او را از عبادت او و از اختيار دين مبين او برگردانيد مگر جمعى را كه توفيق الهى رفيق ايشان نباشد و مكان ايشان آتش دوزخ باشد . و بعد ازين حق تعالى مذكور ميسازد اعتراف جبرئيل و ملائكه را كه مقر و معترفند بر عبوديت پروردگار عالميان تا رد باشد بر كسانى كه قايل بمعبوديت ملائكهاند چه هر گاه ملائكه خود قائل بعبوديت باشند معبود دانستن آنها باطل و عاطلست چنانچه حق تعالى ميفرمايد كه ملائكه ميگويند :
وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ
و نيست از ما هيچكس مگر آنكه هست مر او را جاى دانسته شده و مقرر كرده شد براى معرفت و عبادت خداى تعالى