يا بَنِي إِسْرائِيلَ قَدْ أَنْجَيْناكُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ وَ واعَدْناكُمْ جانِبَ الطُّورِ الْأَيْمَنَ وَ نَزَّلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى ( 80 ) كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ لا تَطْغَوْا فِيهِ فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى ( 81 ) وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى ( 82 ) يا بَنِي إِسْرائِيلَ محتمل است كه اين خطاب ببنى اسرائيل زمان موسى باشد باضمار لفظ « قلنا » كه بعد از نجات دادن ايشان از درياى نيل و اهلاك فرعون ميفرمايد كه : گفتيم ما به آن بنى اسرائيل كه اى فرزندان يعقوب قَدْ أَنْجَيْناكُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ بتحقيق نجات داديم شما را از دشمن شما كه فرعون و قوم او بودند به اينكه ايشان را مستغرق بحر فنا گردانيديم و شما را بساحل نجات رسانيديم ؛ و محتمل است كه اين خطاب ببنى اسرائيل زمان پيغمبر ما صلوات اللَّه عليه و آله باشد و مراد تعداد نعمتهايى باشد كه حق سبحانه و تعالى بپدران و اجداد ايشان داده بود ، بنا بر اين « قَدْ أَنْجَيْناكُمْ مِنْ عَدُوِّكُمْ » به اين معنى است كه : بتحقيق نجات داديم اجداد شما را از فرعون و از قبطيان وَ واعَدْناكُمْ و وعده داديم شما را يعنى پيغمبر شما را جانِبَ الطُّورِ الْأَيْمَنَ بجانب راست كوه طور براى مناجات و مكالمه و انزال تورات وَ نَزَّلْنا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَ السَّلْوى و فرو فرستاديم بر شما در بيابان تيه ترنجبين و مرغ بريان را . كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ بخوريد از پاكيزه‌ها و حلالهاى آنچه را كه ما روزى شما گردانيده‌ايم وَ لا تَطْغَوْا فِيهِ و سركشى مكنيد در آن چيز بفرو گذاشتن شكر منعم ، زيرا كه شكر قيد نعمت موجود و صيد نعمت مفقود است و باسراف كردن در آن و غير ذلك كه اگر چنين كنيد فَيَحِلَّ عَلَيْكُمْ پس واجب گردد بر شما غَضَبِي عقوبت من : بنا بر اين « يحل » ماخوذ است از « حل الدين » اذا وجب » و گفته‌اند كه « يحل » بكسر حا بمعنى « يجب » است و بضم حا بمعنى « ينزل » و تفسير « غضب » بعقوبت مروى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام است وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي و هر كه واجب شود بر او