و گويند طول بارگاهى كه براى فرعون در آنجا زده بودند ، هفتاد گز بود .
[ سوره طه ( 20 ) : آيات 61 تا 64 ]
قالَ لَهُمْ مُوسى وَيْلَكُمْ لا تَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذابٍ وَ قَدْ خابَ مَنِ افْتَرى ( 61 ) فَتَنازَعُوا أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ وَ أَسَرُّوا النَّجْوى ( 62 ) قالُوا إِنْ هذانِ لَساحِرانِ يُرِيدانِ أَنْ يُخْرِجاكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِما وَ يَذْهَبا بِطَرِيقَتِكُمُ الْمُثْلى ( 63 ) فَأَجْمِعُوا كَيْدَكُمْ ثُمَّ ائْتُوا صَفًّا وَ قَدْ أَفْلَحَ الْيَوْمَ مَنِ اسْتَعْلى ( 64 )
قالَ لَهُمْ مُوسى
گفت مر ساحران را از روى نصيحت و موعظه
وَيْلَكُمْ
واى بر شما
لا تَفْتَرُوا عَلَى اللَّهِ كَذِباً
افترا نكنيد بر خداى تعالى دروغ را . به اين معنى كه شريك مسازيد با خداى عالميان و پروردگار جهان احدى را ، يا آنكه معجزات او را كه بدست من ظاهر كرده نسبت بسحر مدهيد
فَيُسْحِتَكُمْ بِعَذابٍ
پس اگر چنين كنيد مستاصل گرداند خداى تعالى را شما را بعذابى كه نازل گرداند بر شما
وَ قَدْ خابَ مَنِ افْتَرى
و بتحقيق كه بزيان رسيد و نااميد گشت هر كه افترا كرد بر خداى تعالى بهر دو معنى كه گذشت .
فَتَنازَعُوا
پس گفت و شنود كردند و مشورت كردند جادوگران
أَمْرَهُمْ بَيْنَهُمْ
در كار خود ميان يكديگر چون كلام موسى را شنيدند ، و بعضى از ايشان گفتند كه كلام او بكلام سحره نمىماند
وَ أَسَرُّوا النَّجْوى
و پنهان داشتند راز گفتن را از فرعون و قوم او و راز ايشان اين بود كه چون كلام موسى بكلام جادوگران نميماند پس اگر او بر ما غلبه كند ما البته تابع او خواهيم شد ،
قالُوا
گفتند سحره به جهت رعايت جانب فرعون و يا از خوف او ، يا گفتند فرعون و قوم او با يكديگر
إِنْ هذانِ لَساحِرانِ
كلمهء « ان » مخفف از مثقله است و لام « لساحران » لام فارقه ميان « ان » مخففه از مثقله « و ان » نافيه زيرا كه در مدخول « ان » مخففه لام مىآرند نه در مدخول « ان » نافيه ، و تقدير كلام چنين است كه انه هذان لساحران يعنى بدرستى كه شأن اين