از عذاب خلاص شوند
وَ كانُوا بِشُرَكائِهِمْ كافِرِينَ
و باشند اين كافران در قيامت بشريكان خود به جهت عدم رؤيت شفاعت از ايشان ناگرويدگان و انكاركنندگان و يا معنى چنين است كه و بودند اين كافران در دار دنيا بسبب شركاى خود ناگرويده بخداى تعالى
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ
و روزى كه قايم گردد قيامت
يَوْمَئِذٍ
در آن روز
يَتَفَرَّقُونَ
از هم جدا شوند مردمان بعضى روى باعلا عليين آورند و جمعى در اسفل السافلين افتند چنانچه فرمود كه :
[ سوره الروم ( 30 ) : آيات 15 تا 19 ]
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ ( 15 ) وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ فَأُولئِكَ فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ ( 16 ) فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ ( 17 ) وَ لَهُ الْحَمْدُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ عَشِيًّا وَ حِينَ تُظْهِرُونَ ( 18 ) يُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ وَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ كَذلِكَ تُخْرَجُونَ ( 19 )
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا
پس اما آنان كه ايمان آوردند
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و كردند كارهاى نيكو
فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ
پس ايشان در بهشت متنعم و خوشحال باشند
وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا
و اما آنان كه نگرويدند بخداى تعالى و تكذيب كردند بآيات ما كه قرآن است
وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ
و تكذيب كردند رسيدن و ديدن سراى آخرت را
فَأُولئِكَ
پس اين گروه
فِي الْعَذابِ مُحْضَرُونَ
در عذاب حاضر شدگانند و از آن خلاصى ندارند . انضمام اعمال صالحه بايمان و عدم انضمام اعمال سيئه بكفر اشارت بر آنست كه اصل ايمان منجى و اعمال صالحه باعث رفع درجات است و اصل كفر مهلك و سبب دنو مرتبه و خسران ابدست خواه عملى بر آن منضم شود يا نشود و چون جمله فعليهء دلالت بر تجدد و تقضى مىكند و جمله اسميه دلالت بر دوام