فافهم جميع ما فى كتاب اللَّه من لقائه فانه يعنى بذلك البعث »
مطلب ازينحديث اينست كه مراد از رجاء ايمانست چه رجاى چيزى بدون ايمان به آن متصور نيست و مراد از لقاى خداى تعالى بعث و ثوابيست كه خداى تعالى به آن وعده داده پس اضافه لقا بخداى تعالى اضافه بادنى ملابست است و لقاى خداى تعالى بمعنى رؤيت از جملهء محالات و از حيطهء امكان بيرونست پس فهم كن و درياب كه هر جا در كتاب الهى لقاى خداى تعالى باشد مطلب از آن بعث و ثواب خواهد بود
وَ هُوَ السَّمِيعُ
و اوست شنوا مر گفتار عباد را
الْعَلِيمُ
دانا بعقايد و افعال ايشان .
وَ مَنْ جاهَدَ
و هر كه جهاد كند با نفس خود در خواهش لذات و معاصى و با اعداء دين در اعلاء كلمه حق
فَإِنَّما يُجاهِدُ لِنَفْسِهِ
پس جز اين نيست كه جهاد مىكند براى نفس خود و نفع آن بر خودش عايد گردد
إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ
بدرستى كه خداى تعالى هر آينه غنى و بىنيازست از طاعات و مجاهدات عالميان
وَ الَّذِينَ آمَنُوا
و آنان كه ايمان آوردهاند
وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
و كردند كارهاى نيكو
لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئاتِهِمْ
هر آينه محو كنيم از ايشان بديهايى كه قبل ازين بجا آوردهاند
وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ
و هر آينه جزا دهيم آنها را
أَحْسَنَ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ
جزاى نيكوتر عملى كه بودند كه ميكردند يعنى عمل نيك ايشان را جزاى عمل نيكوترين ايشان ميدهيم
وَ وَصَّيْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَيْهِ حُسْناً
و امر كرديم آدمى را به پدر و مادر خود نيكويى كردن را
وَ إِنْ جاهَداكَ
و گفتيم اگر نزاع كنند پدر و مادر تو با تو
لِتُشْرِكَ بِي
بر اينكه شريك گيرى براى من
ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ
آن چيزى را كه نيست مر تو را بالوهيت و معبوديت آن دانشى اعم از آنكه علم بر بطلان الوهيت آن داشته باشى يا نداشته باشى چه جاى آنكه علم بر بطلان آن باشد
فَلا تُطِعْهُما
پس فرمان مبر و اطاعت مكن پدر و مادر ترا زيرا كه اطاعت مخلوق در معصيت خالق روا نيست
إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ
بسوى جزاى منست بازگشت شما
فَأُنَبِّئُكُمْ
پس آگاه كنيم شما را درين وقت
بِما كُنْتُمْ