إِلى جَهَنَّمَ
بسوى دوزخ
وِرْداً
در حالتى كه تشنه باشند . و در مجمع البيان آورده كه قرائت شاذه « يوم يحشر المتقون و يساق المجرمون » است كه هر دو فعل مجهول باشند به اين معنى كه روزى كه جمع كرده شوند متقيان و رانده شوند گناهكاران بسوى جهنم .
و از كتاب عيون اخبار الرضا ظاهر مىشود كه اين قرائت اهل بيت نبوت است زيرا كه بيك واسطه از ابو عمر و محمد بن عبد اللَّه الحكمى الحاكم بنوقان نقل كرده كه دو شخص :
يكى قمى ناصبى و ديگرى رازى شيعى برسالت بعضى از سلاطين نزد امير بخارا نصر بن احمد ببخارا ميرفتند و بخانهء من وارد شدند و چون ايشان بنيشابور رسيدند رازى شيعى بقمى ناصبى گفت : بايد اول به زيارت امام رضا عليه السّلام متوجه شويم و بعد از آن به طرف بخارا رويم . قمى ناصبى گفت : ما را پادشاه به حضرت بخارا بواسطهء كارى فرستاده ، جايز نيست كه آن را گذاشته بامرى ديگر مشغول شويم پس ببخارا رفتند و حق رسالت را بجا آوردند و بعد از انصراف بمحاذى طوس رسيدند ، باز رازى شيعى بقمى ناصبى گفت : اين زمان ما را زيارت امام عليه السّلام كردن لازم است . ناصبى گفت : من از قم سنى مرجئى برآمدهام ، معنى ندارد كه به آنجا شيعى رافضى برگردم . پس آن ملعون ازل و ابد از ادراك اين سعادت محروم ماند و رازى اسباب خود را به او سپرده تنها متوجه روضهء مقدسهء مطهرهء رضويه على ساكنها الوف الصلوات و التحية ، شد و بدانجا رسيد و باذن خدام شب در آن روضه درآمده بعبادت مشغول گرديد و او گفت كه : چون من از نمازها فارغ گشتم بقرائت قرآن پرداختم و هر گاه قرآن ميخواندم ، آواز شخصى به گوش من ميرسيد كه او نيز مانند من قرائت ميكرد و من بواسطهء تفحص اينكه اين آواز از كجا برمىآيد ، قرائت قرآن را بر طرف كرده به اطراف روضه درآمدم و هيچكس بنظرم درنيامد ، پس برگشتم و باز بقرائت قرآن مشغول شدم و هم چنان آن آواز به گوش من ميآمد و معلوم من شد كه اين آواز از ميان قبر آن حضرت بيرون مىآيد و چون بآيهء
« يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً »
رسيدم از قبر اينچنين آواز به گوش من آمد كه « يوم يحشر المتقون الى الرحمن وفدا ، و يساق المجرمون الى جهنم وردا » چون صبح