كه آنان كه دستورى ميطلبند از تو
أُولئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ
آن گروه آنانند كه ايمان آوردهاند ايمان كامل بخداى تعالى و رسول او . على بن ابراهيم آورده كه جمعى در زمان حضرت رسالتپناه صلى اللَّه عليه و آله بواسطهء امرى از امور نزد آن حضرت مجتمع مىشدند و بدون اذن آن حضرت متفرق ميگرديدند پس حق سبحانه و تعالى بانزال اين آيه آنها را نهى فرمود
فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ
پس چون اذن طلبند مؤمنين از تو اى محمد
لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ
براى اصلاح بعضى كارهاى خود
فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ
پس اذن ده مر هر كرا كه خواهى ازين مؤمنين كه اذن از تو ميطلبند و اين تفويض امر است برأى صايب پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و اينچنين است حكم ائمهء هدى عليهم السلام كه قايم مقام آن حضرتند
وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ
و طلب آمرزش كن بعد از اذن براى ايشان از خداى تعالى زيرا كه در استيذان هر چند با عذر باشد كه قصور است و تقديم امر دنياست بر امر آخرت
إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
بدرستى كه خداى تعالى آمرزندهء مهربانست . على بن ابراهيم آورده كه آيت مذكوره در شأن حنظلة بن ابى عامر نازل شده زيرا كه او در شبى كه صبحش جنگ احد واقع مىشد تزويج زنى كرد و از حضرت اذن طلبيد كه بخيمهء خود رود و قضاى و طراز زوجه تازه نمايد پس حق تعالى آيهء
فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ
را نازل گردانيد و حنظله شب در خيمه خود بود و صبح جنب بوده در معركهء قتال حاضر گرديد و شربت شهادت چشيد حضرت باصحاب خود فرمود كه من ديدم ملائكه را كه به آب باران حنظله را در بالاى تختهاى نقره ما بين آسمان و زمين غسل ميدادند بنا بر - اين او را غسيل الملائكه گفتند و تفصيل اين حكايات در كتاب خير الرجال ايراد يافته .
لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ
مگردانيد اى مؤمنان خواندن رسول را
بَيْنَكُمْ
ميان يكديگر
كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً
همچون خواندن بعضى شما بعضى ديگر را . از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام مرويست در تفسير اين آيه فرمودند كه
« لا تقولوا يا محمد