خلافت و امامت كه از اصول دين و ركن ركين ايمانست در بيان فروع دين ميفرمايد كه :
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ
و بگو اى محمد مر عباد اللَّه را كه بپاى دارند نماز واجب را
وَ آتُوا الزَّكاةَ
و بدهند زكات مفروضه را
وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ
و اطاعت كنند و فرمان برند فرستادهء خداى تعالى را
لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
تا آنكه شما رحمت كرده شويد . و بعد ازين در عجز كفار در دفع عذاب از خودشان ميفرمايد :
لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا
گمان مكن اى محمد يا اى سامع آنان را كه كافر شدند و نگرويدند به خدا و برسول خداى عز و جل
مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ
اى معجزين اللَّه فى الارض يعنى عاجزكنندگان مر خداى تعالى را در دفع عذاب خود در زمين
وَ مَأْواهُمُ النَّارُ
معطوف بر مضمرست و تقدير كلام چنين است كه لا تحسبن الذين كفروا معجزين فى الارض بل هم مقهورون و مأواهم النار يعنى گمان مكن اهل كفر را عاجز كنندگان خداى تعالى در زمين بلكه ايشان عاجز و مقهور خداى تعالىاند و جاى ايشان آتش دوزخ و بازگشت ايشان آنجاست
وَ لَبِئْسَ الْمَصِيرُ
و هر آينه بد جاى بازگشت است آتش دوزخ .
[ سوره النور ( 24 ) : آيات 58 تا 59 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ وَ الَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلاثَ مَرَّاتٍ مِنْ قَبْلِ صَلاةِ الْفَجْرِ وَ حِينَ تَضَعُونَ ثِيابَكُمْ مِنَ الظَّهِيرَةِ وَ مِنْ بَعْدِ صَلاةِ الْعِشاءِ ثَلاثُ عَوْراتٍ لَكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَ لا عَلَيْهِمْ جُناحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلى بَعْضٍ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 58 ) وَ إِذا بَلَغَ الْأَطْفالُ مِنْكُمُ الْحُلُمَ فَلْيَسْتَأْذِنُوا كَمَا اسْتَأْذَنَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آياتِهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 59 )