يعنى قادريم بر اينكه تو را رجعت بفرمائيم و عذابى را كه بر كفار مقرر كردهايم به تو نمائيم . و بعد ازين امر مىكند پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله را بمكارم اخلاق و مىفرمايد :
ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ
دفع كن بخصلتى كه آن نيكوتر و بهتر است
السَّيِّئَةَ
خصلت بد را يعنى از قبايح اعمال كافران و منافقان در گذر و صبر را شعار خود گردان گاهى كه موجب ضعف دين نگردد . در محاسن برقى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه
« التي هى احسن التقية »
و بعد ازين فرمودند كه : چون تقيه كنى دشمن تو دوست تو خواهد بود اما تقيه بر پيغمبر ظاهرا جايز نباشد اللَّه اعلم بحقايق كلمات اوليائه
نَحْنُ أَعْلَمُ بِما يَصِفُونَ
اى « بما يصفوننى به او بما يصفونك به » يعنى ما داناتريم به آنچه وصف ميكنند مشركين مرا به آن از اتخاذ شريك و اولاد يا وصف ميكنند تو را به آن از كذب و شعر و سحر و غير ذلك و جزاى ايشان را كما ينبغى خواهم داد
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 97 تا 100 ]
وَ قُلْ رَبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ ( 97 ) وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ ( 98 ) حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ ( 99 ) لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ كَلاَّ إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 100 )
وَ قُلْ
و بگو
رَبِّ أَعُوذُ بِكَ
اى پروردگار من پناه مىگيرم به تو
مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ
از وسوسههاى شياطين
وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ
و پناه ميگيرم به تو اى پروردگار من
أَنْ يَحْضُرُونِ
از اينكه حاضر شوند اين شياطين در حوالى من در جميع اوقات
حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ
كلمهء « حتى » ابتدائيست و تعلق بكلام سابق ندارد يعنى هر گاه بيايد مرگ بيكى از آن جماعت كه مىگفتند «
أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ
»
قالَ
گويد آن شخص از روى حسرت و ندامت بر آنچه تقصير نموده
رَبِّ ارْجِعُونِ
اى پروردگار من بازگردان مرا