بستهء محجمه و مانند نطفه چهل شبانه روز در رحم مكث كند و بعد ازين مضغه مىشود .
و از حديثى كه در تهذيب الاحكام از عبد صالح يعنى از حضرت امام كاظم عليه السّلام روايت كرده معلوم مىشود كه مضغه نيز چهل روز در رحم مكث مىكند و مضغه قطعه گوشت سرخست كه در آن رگهايى است بر يكديگر بافته شده و بعد از آن ميگردد استخوان و ميشكافند آن را براى شنوايى و بينايى و ترتيب جوارح ميدهند
فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً
پس پوشانيديم آن استخوانها را گوشت به اين قسم كه رويانيديم گوشتى بر بالاى آن استخوانها
ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ
پس بيافريديم او را مخلوق ديگر .
على بن ابراهيم عليه الرحمه از حضرت أبى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه
قوله تعالى :
ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ
فهو نفخ الروح فيه
يعنى ايجاد روح كرديم در آن حاصل كلام آنكه حق تعالى بقدرت كاملهء خود آدمى را از هفت مرتبه به حد انسانيت رساند أول سلاله دوم نطفه سوم علقه چهارم مضغه پنجم عظام ششم لحم و اين شش تعلق بجسد دارد و مرتبهء هفتم ايلاج روحست كه فرموده :
ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ
و لفظ آخر اشارتست به اينكه روح مغاير بدنست يا مغايرت من جميع الوجوه كه مجرد باشد يا مغايرت من وجه كم جسم لطيف باشد و اكثر علماء فرقهء ناجيه و أهل تحقيق بر تجرد روح قائل شدهاند و ظاهر « ثم أنشأناه » دلالت دارد بر اينكه نفس ناطقه حادث بحدوث بدنست چنانچه مذهب خواجه نصير الدين طوسى قدس اللَّه سره القدوسى است و مفاد أحاديث أهل بيت عصمت سلام اللَّه عليهم أجمعين خلاف اينست زيرا كه آن أحاديث دلالت صريح مطابقى دارند بر اينكه أرواح قبل از أبدان موجودند
فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ
پس دايم است خير خداى تعالى كه بهترين آفرينندگانست و يا مستحق تعظيم است خداى تعالى كه بهترين ايجادكنندگانست و ظاهر
« أَحْسَنُ الْخالِقِينَ »
اشعار به اين دارد كه به غير از خداى تعالى خالقى ديگر هست . در كتاب توحيد از فتح بن يزيد جرجانى نقل كرده كه من از حضرت أبى الحسن الرضا عليه السّلام پرسيدم