منزل او را كه در بهشت مقرر شده بميراث برند
هُمْ فِيها خالِدُونَ
اين وارثان فردوس جاويد ماندگانند .
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 12 تا 14 ]
وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ ( 12 ) ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ ( 13 ) ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً فَكَسَوْنَا الْعِظامَ لَحْماً ثُمَّ أَنْشَأْناهُ خَلْقاً آخَرَ فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ ( 14 )
وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ
و هر آينه بتحقيق آفريديم ما بنى آدم را
مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ
از خلاصهء طعام و شرابى كه بيرون كشيده شده است اصل آن طعام از گل و بالآخره آن طعام به صورت منى برمىآيد چنانچه على بن ابراهيم روايت كرده كه « السلالة الصفوة من الطعام و الشراب الذى يصير نطفة و النطفة أصلها من السلالة و السلالة هو من صفوة الطعام و الشراب و الطعام من اصل الطين فهذا معنى قوله : من سلالة من طين »
ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ
پس گردانيديم آن سلاله را منى در قرارگاه استوار كه خصيتين و رحم است . بنا برين ضمير « جعلناه » راجع بسلاله است و تذكير ضمير يا باعتبار آنست كه مراد از سلاله جوهر آدمى باشد يا مراد از سلاله مسلول باشد و ميتواند كه « ثم جعلناه » بحذف مضاف باشد اى « ثم جعلنا نسله نطفة » يعنى پس گردانيديم نسل آدمى را نطفه و خلق كرديم آدمى را از نطفه
ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً
پس گردانيديم آن نطفه را پارهء خون بسته
فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً
پس گردانيديم آن پاره خون بسته را مقدار گوشتى كه يك بار مضغ آن كنند و بخايند
فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظاماً
پس گردانيديم آن قطعه گوشت را استخوانها در كتاب كافى از حضرت أبى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه نطفه مثل نخامه سفيد و غليظ است كه در رحم چهل شبانه روز ميماند و بعد از آن علقه مىشود مانند خون