البائس است و ايضا در كافى از آن حضرت روايت كرده كه :
البائس هو الزمن الذى لا يستطيع ان يخرج لزمانته
» يعنى بائس زمينگيرى است كه توانايى بيرون آمدن و تردد نداشته باشد بواسطهء مرضى كه عارض او شده «
فَكُلُوا مِنْها وَ أَطْعِمُوا
» التفات از غيبت بخطابست (
ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ
) التفات است از خطاب بغيبت و « تفث » بمعنى ازالهء اوساخ و چركهايى است كه در ايام احرام در بدن حاصل شده مثل ناخن و موى سر چنانچه در كافى از حضرت ابى الحسن الرضا عليه السلام روايت كرده كه آن حضرت فرمود :
« التفث تقليم الاظفار و طرح الوسخ و طرح الاحرم »
يعنى تفث ناخن گرفتن و دور كردن چرك از بدن و انداختن احرامى است بنا بر اين قضاء تفث بجاى آوردن ازاله از آنهاست و بعضى گفتهاند كه تفث بمعنى اوساخ است نه ازالهء اوساخ و مراد از قضاء نفث ازالهء چركهاست چنانچه در دستور اللغه گفته : قضى تفثه ، ناخن و سبلت بگرفت . بنا بر اول معنى آيه اينست كه پس بايد بجا بيارند ازالهء چركهاى بدن خود را . و بنا بر ثانى پس بايد كه ازاله كنند چركهاى بدن خود را . و در كافى از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه
« من التفث ان تتكلم فى احرامك بكلام قبيح .
در كافى از ذريح محاربى كه از اعاظم اصحاب صادق عليه السلام و صاحب اسرار آن حضرت بود و همچنين از عبد اللَّه بن سنان روايت كرده كه مراد از باطن آيهء
ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ
لقاء امام است يعنى بايد كه بعد از حج بملازمت امام موجود در آن وقت رسيده اخبار بقبول ولايت ايشان بكنند تا آنكه حج مامور به را كما ينبغى بجا آورده باطن خود را از وسخ جهل و دنس عمى و نفاق پاك گردانيده باشند . بنا بر اين معنى ظاهرى آيه تطهير ظاهر است از اوساخ و معنى باطنى آيه تنزيه و تقديس باطن است از ادناس
وَ لْيُوفُوا نُذُورَهُمْ
فرمود كه : مراد از ايفاء نذور بجا آوردن مناسك حج است
وَ لْيَطَّوَّفُوا بِالْبَيْتِ الْعَتِيقِ
و بايد كه بجا بيارند طواف نسا را به خانه قديم يا بخانهء آزاد از غرق شدن بطوفان . در تهذيب الاحكام از احمد بن محمد بن