داد و در آنجا مكتوب بود كه
« لا إله الا اللَّه ، محمد رسول اللَّه ، الجأت ظهرى الى اللَّه ، و اسندت ظهرى الى اللَّه ، و فوضت امرى الى اللَّه »
و در كتاب عيون اخبار الرضا روايت كرده كه در آن وقت حق تعالى انگشترى براى ابراهيم نازل گردانيد كه در آن اين شش كلمه منقوش بود :
« لا إله الا اللَّه ، محمد رسول اللَّه ، لا حول و لا قوة الا باللّه العلى العظيم ، فوضت امرى الى اللَّه ، اسندت ظهرى الى اللَّه ، حسبى اللَّه »
در كتاب كمال الدين و تمام النعمه از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه حق تعالى جبرئيل را با قميصى نزد ابراهيم فرستاد و جبرئيل آن قميص را بابراهيم پوشانيد و بعد از اين ابراهيم نه از حرارت متأذى شد و نه از برودت . و در مجمع البيان از حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه چون ابراهيم را نمروديان در آتش انداختند جبرئيل با قميصى و فرشى از جنت نزد ابراهيم آمد ، قميص را به او پوشانيد و او را بر بالاى آن فرش نشانيد و خود نيز پيش او نشست تا او دلگير نباشد ، مروى است كه نمرود در آن عمارتى كه براى او ساخته بودند ابراهيم را در بوستانى سبز و خرم ديد كه با شيخى نشسته صحبت مىدارد ، پس او گفت :
من اتخذ الها فليتخذ مثل إله ابراهيم .
در اين وقت يكى از عظماى اصحاب نمرود به گمان اينكه آن آتش او را نيز مانند ابراهيم نمىسوزاند خواست كه در ميان آتش درآيند پس ستونى از آتش از ميان آن بحر آتش برآمده پيكر نابكار او را بسوزانيد و خاكسترش را بباد فنا داد . و على بن ابراهيم روايت كرده كه چون خداى تعالى آتش را فرمود كه «
كُونِي بَرْداً وَ سَلاماً
» تا سه روز آتش در دنيا افروخته نمىشد . و در كتاب علل الشرائع روايت كرده كه تا سه روز كسى از آتش متقفع نشد و آب گرم نگرديد . و در روضهء كافى از ابراهيم بن ابى زياد كرخى روايت كرده كه او گفت :
من شنيدم از حضرت صادق عليه السّلام كه مىفرمود كه : چون ابراهيم سالما از آتش برآمد نمرود حكم كرد كه آنچه او از نقد و جنس و مواشى در ملك ما پيدا كرده از او بگيريد و او را از بلاد ما اخراج نمائيد . حضرت ابراهيم نزد قاضى نمرود رفته دعوى كرد كه شما