وَ هذا ذِكْرٌ مُبارَكٌ و اين قرآن كلامى است بسيار نفع أَنْزَلْناهُ فرو فرستاديم آن را بر پيغمبر آخر الزمان عليه و على آله صلوات اللَّه الملك الرحمن أَ فَأَنْتُمْ لَهُ مُنْكِرُونَ آيا پس شما مر آن قرآن مبارك را انكار كنندگانيد ؟ و بعد از اين بيان قصهء حضرت ابراهيم عليه السّلام كه يكى از آباء كرام خير الانام است صلوات اللَّه عليه و آله ميفرمايد كه :

وَ لَقَدْ آتَيْنا إِبْراهِيمَ رُشْدَهُ مِنْ قَبْلُ وَ كُنَّا بِهِ عالِمِينَ ( 51 ) إِذْ قالَ لِأَبِيهِ وَ قَوْمِهِ ما هذِهِ التَّماثِيلُ الَّتِي أَنْتُمْ لَها عاكِفُونَ ( 52 ) قالُوا وَجَدْنا آباءَنا لَها عابِدِينَ ( 53 ) قالَ لَقَدْ كُنْتُمْ أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 54 ) وَ لَقَدْ آتَيْنا إِبْراهِيمَ رُشْدَهُ و هر آينه بتحقيق داديم ما بابراهيم راه يافتن او را بصلاح دين و مصالح دنيا و اضافهء « رشد » بابراهيم اشارت است بر اينكه آن رشد كه سزاوار ابراهيم و فراخور حال او بود به او عطا كرديم مِنْ قَبْلُ پيش از موسى و هارون و يا پيش از محمد صلوات اللَّه عليه و آله و يا پيش از بلوغ و يا پيش از نبوت ابراهيم وَ كُنَّا بِهِ و بوديم ما بابراهيم و لايق او بودن او برشد عالِمِينَ دانا ، و عطا كرديم ما بابراهيم رشد او را إِذْ قالَ لِأَبِيهِ وقتى كه گفت مر پدر خود را ، يعنى مر عم خود را وَ قَوْمِهِ و قوم خود را ما هذِهِ التَّماثِيلُ چه چيز است اين صورتها الَّتِي آن صورتهايى كه أَنْتُمْ لَها عاكِفُونَ شما مر عبادت آنها را مجاورانيد و عبادت شما هميشه مخصوص به آنها است ، بنا بر اين لام « لها » افادهء اختصاص مىكند . قالُوا گفتند پدر و قوم ابراهيم در جواب او كه وَجَدْنا آباءَنا لَها عابِدِينَ يافته‌ايم ما پدران خود را مر آن تماثيل را عبادت‌كنندگان ، پس ما رشتهء تقليد آبا را در گردن خود افكنده عبادت آن تماثيل مىكنيم .