نيست
هذا ذِكْرُ مَنْ مَعِيَ وَ ذِكْرُ مَنْ قَبْلِي
در تفسير اين آيه از حضرت صادق عليه السلام مروى است كه : قرآن متضمن اخبار و احوال جمعى است كه با من ميباشند از امت من و بعد از اين نيز خواهند بود و اخبار جمعى كه پيش از من بودهاند ، و صاحب كشاف چنين تفسير كرده كه اين وحى كه متضمن توحيد و نفى شريك است از خداى تعالى چنانچه بر من نازل شده بر انبياء ما تقدم نيز نازل شده پس آن موعظه و پند است براى جمعى كه با من انداز امت من و موعظه است براى جمعى كه پيش از اين بودند از امم انبياء سابقه
بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ الْحَقَّ
بلكه بيشتر عباد كه آنها مشركان و كافراناند نميدانند حق را
فَهُمْ مُعْرِضُونَ
پس ايشان اعراض كنندگانند از حق و تفكر در آن نمىنمايند .
وَ ما أَرْسَلْنا
و نفرستاديم ما
مِنْ قَبْلِكَ
پيش از تو اى محمد
مِنْ رَسُولٍ
هيچ فرستاده شده و پيغمبرى
إِلَّا نُوحِي إِلَيْهِ
مگر اينكه وحى كرديم بسوى او
أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا أَنَا
اينكه نيست معبود به حق مگر جناب مقدس من
فَاعْبُدُونِ
پس عبادت كنيد مرا و از عبادت غير من احتراز نمائيد ، پوشيده نماند كه مفاد اين آيهء كريمه همان مفاد آيهء سابقه است بنا بر تفسير صاحب كشاف پس حق تفسير تا تكرار لازم نيايد تفسير امام به حق جعفر بن محمد الصادق است صلوات اللَّه عليه و على آبائهما و اولادهما الأئمة المعصومين ، و كفار بتوحيد و تقديس حق تعالى ايمان نياوردند .
[ سوره الأنبياء ( 21 ) : آيات 26 تا 29 ]
وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً سُبْحانَهُ بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ ( 26 ) لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ ( 27 ) يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ وَ لا يَشْفَعُونَ إِلاَّ لِمَنِ ارْتَضى وَ هُمْ مِنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ ( 28 ) وَ مَنْ يَقُلْ مِنْهُمْ إِنِّي إِلهٌ مِنْ دُونِهِ فَذلِكَ نَجْزِيهِ جَهَنَّمَ كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ ( 29 )
وَ قالُوا
و گفتند
اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً
فرا گرفت خداى بخشنده ملائكه