كل شىء قدير »
اسماعيل بن فضيل گويد كه بعد از آنكه حضرت اين كلام را فرمودند من گفتم كه اگر اينچنين بخوانيم كه : « له الحمد يحيى و يميت و يميت و يحيى » چگونه است ؟ حضرت فرمودند كه : هيچ شكى در اين نيست كه خداى تعالى زنده مىكند و ميميراند ، و ميميراند و زنده مىكند اما آن چنان كه من گفتم هم چنان بخوان
لَعَلَّكَ تَرْضى
تا آنكه بيابى از نزد خداى تعالى چيزى را كه به آن نفس تو خشنود گردد
وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ
اى « و لا تمدن نظر عينيك » يعنى و باز مكش نظر هر دو چشم خود را و رغبت مكن
إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ
بسوى آن چيزى كه برخوردار گردانيم به آن چيز اصناف از مشركين را
زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ
ميتواند كه منصوب باشد بفعل محذوف كه «
إِلى ما مَتَّعْنا
» دال بر آن است ، اى « متعناهم زهرة الحياة الدنيا لنفتنهم فيه » يعنى برخوردار گردانيديم ايشان را بزينت زندگانى دنيا تا آنكه بيازمائيم ايشان را در آن زينت ، و تذكير ضمير « به » باعتبار لفظ « ما » است در « ما متعنا » و محتملست كه منصوب باعنى مقدر باشد ، در روضهء كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه
« اياك و ان تطمح نفسك الى من فوقك ؛ و كفى بما قال اللَّه عز و جل لرسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله :
فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ
« 1 » و قال اللَّه عز و جل لرسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله
وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِهِ أَزْواجاً مِنْهُمْ
» الايه
وَ رِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ
و روزى پروردگار تو كه تو را به آن وعده داده در آخرت بهتر است از مشتهيات دنيوى
وَ أَبْقى
و باقى تر از آن .
وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ
و امر كن اهل بيت خود را بگزاردن نماز ، در كتاب غوالى اللئالي از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه :
« امر اللَّه نبيه ان يخص اهل بيته و ذريته دون الناس ليعلم الناس ان لاهله عند اللَّه منزلة ليست لغيرهم فامرهم مع الناس عامة ثم امرهم خاصة »
يعنى حضرت امام عليه السّلام در تفسير آيهء
وَ أْمُرْ أَهْلَكَ بِالصَّلاةِ
فرمود
هامش
( 1 ) - س توبه 9 ، ى 55