گرديد .
وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ
اضافهء صلاة بضمير افادهء استغراق مىكند ، يعنى بلند قرائت مكن در همهء نمازهاى پنج گانهء خود
وَ لا تُخافِتْ بِها
و پست قرائت مكن در جميع نمازهاى خود
وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا
و طلب كن در ميان آنچه مذكور شد از جهر و اخفات راهى كه حد وسط باشد ، و برين تقدير آيت دلالت مىكند بر وجوب جهر در بعض نمازها و بر وجوب اخفات در بعضى بر سبيل اجمال و روايات صحيحه دالست بر بيان آن برين وجه كه در دو ركعت نماز بامداد و در دو ركعت اول نماز شام و در دو ركعت اول نماز خفتن جهر واجب است و در باقى اخفات ، و اين در حق مرد است و در زن واجب اخفاتست اگر ايمن نباشد از شنيدن نامحرم ، و حكم مذكور در غير بسمله است و أما در بسمله مستحبّ جهر است مطلقا باجماع اصحاب و در نافلهء روز سنت اخفاتست و در نافلهء شب جهر از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام مرويست كه
« الاجهار أن ترفع صوتك تسمعه من بعد عنك و الاخفات أن لا تسمع من معك »
يعنى اجهار آن است كه بلند كنى آواز خود را تا آنكه از تو دور باشند بشنوند و اخفات آن كه نشنوند آواز تو را جمعى كه با تو و نزديك تو باشند و از حضرت صادق عليه السّلام مرويست كه
« الجهر بها اى بالصلاة رفع الصوت و التخافت ما لا تسمع نفسك و اقرأ بين ذلك »
و در كتاب استبصار از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه اگر شخصى دانسته در مقام جهر اخفات كند و در مقام اخفات جهر نماز او باطل است و اعادهء آن نماز برو واجب و اگر ندانسته اين كار كرده باشد نماز او صحيح است و اعادهء آن لازم نيست و
فى تفسير العياشى « عن جابر عن ابى جعفر عليه السّلام قال : سألته عن تفسير هذه الآية فى قول اللَّه :
وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَ لا تُخافِتْ بِها وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا
قال : لا تجهر بولاية على فهو و الصلاة و بما اكرمته به حتى آمرك به و ذلك قوله :
وَ لا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَ لا تُخافِتْ بِها
، فانه يقول : و لا تكتم ذلك عليا يقول : اعلمه ما اكرمته .
فأما قوله :
وَ ابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا
يقول : تسألنى أن آذن لك أن تجهر بامر