بخوان
وَ اجْعَلْ لِي
و بگردان مرا يعنى عطا كن مرا
مِنْ لَدُنْكَ
از نزد خود
سُلْطاناً نَصِيراً
عزتى و قوتى كه تا آن معين من باشد و بوسيلهء آن غالب شوم بر اعدا .
وَ قُلْ
و بگو :
جاءَ الْحَقُّ
آمد حق كه دين اسلام است
وَ زَهَقَ الْباطِلُ
و رفت و نابود گشت باطل كه كفر و شرك است
إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً
بدرستى كه باطل هست ناچيز گشته در أمالى از حضرت امام رضا عليه السّلام و آن حضرت از پدر بزرگوار خود و آن حضرت از امام جعفر صادق و آن حضرت از پدر بزرگوار خود و آن حضرت از آباء اكرم خود صلوات اللَّه عليهم اجمعين روايت كرده كه حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله در روز فتح مكه داخل كعبه معظمه گرديد و سيصد و شصت بت در حوالى كعبه نهاده بود پس حضرت آن بتان را بعصايى كه در دست خود داشت ميزد و ميفرمود : «
جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً
وَ ما يُبْدِئُ الْباطِلُ وَ ما يُعِيدُ
» پس آن بتان همه برو درمى افتادند و با وجود آنكه اينمعنى در احاديث اهل بيت عليه السّلام باسنادى كه شنيدى وارد شده صاحب مجمع البيان اين مضمون را از صحيح بخارى و از كلبى روايت كرده « و هذا من اعجب العجائب » و
فى روضة الكافى « عن ابى جعفر عليه السّلام فى قوله تعالى :
وَ قُلْ جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ
قال : اذا قام القائم ذهبت دولة الباطل »
و در كتاب خرايج و جرايح در ضمن خبر طولانى از حكيمه نقل كرده كه چون حضرت صاحب عليه السّلام متولد شد از جميع آلايش و ادناس مطهر و پاك بود و در زراع ايمن آن حضرت مكتوب بود كه «
جاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْباطِلُ إِنَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً
» .
وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ
و فرو ميفرستيم بر تو در قرآن آن چيزى كه شفا و رحمت است مر مؤمنين را ، بعضى را اعتقاد اينست كه كلمهء « من » در « من القرآن » براى تبعيض است به اين معنى كه نازل مىكنيم بعضى از قرآن را شفا و رحمت براى مؤمنين چنانچه آن بعض در كتب ادعيه بآيات شفا مشهور است و بعضى گفتهاند كه : كلمهء « من » بيانى است و بيان كلمهء « ما » در «
ما هُوَ شِفاءٌ
» مىكند به اين تقدير