گردانيد مرا شفاعت اهل توحيد از امت مر او منع كرد شفاعت نمودن مرا از براى آن كسانى كه عداوت داشته باشند ترا و اولاد ترا بعد از تو و همچنين در روضة الواعظين از حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه
« اذا قمت المقام المحمود تشفعت فى اصحاب الكبائر من امتى فيشفعنى اللَّه فيهم ، و اللَّه لا تشفعت فيمن اذى ذريت »
يعنى حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله فرمود كه : هر گاه من برخيزم در مقام محمود شفاعت خواهم كرد در حق آنانى كه گناهان كبيره كردهاند از امت من و خداى تعالى قبول اين شفاعت در حق امت من خواهد كرد و به خدا قسم كه شفاعت نخواهم كرد در حق كسى كه آزار رساند اولاد مرا و محمد بن مسعود عياشى رحمه اللَّه در حديث طويلى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه مقام محمود تلى است از مشك اذفر در مقابل عرش و در كتاب احتجاج از حضرت سيد الساجدين عليه السلام روايت كرده كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه در مقام ذكر مناقب حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله و وعدهء او بمقام محمود فرمودند كه :
« فاذا كان يوم القيامة أقعده اللَّه على العرش »
و پوشيده نماند كه اين دو حديث منافات با احاديث سابقه ندارد زيرا كه محتمل است كه مقام شفاعت آن حضرت محاذى عرش باشد يا در عرش باشد .
وَ قُلْ
و بگو اى محمد :
رَبِّ
اى پروردگار من
أَدْخِلْنِي
در آر مرا به مكه
مُدْخَلَ صِدْقٍ
در آوردنى پسنديده يعنى داخل كن مرا به مكه در حالتى كه غالب باشم بر أهل مكه
وَ أَخْرِجْنِي
و بيرون آر مرا از آن مكان
مُخْرَجَ صِدْقٍ
بيرون آوردنى پسنديده يعنى بيرون آر مرا در حالتى كه ايمن باشم از مشركين ، اين تفسير موافق روايت على بن ابراهيم است زيرا كه در تفسير خود آورده كه « نزلت فى يوم فتح مكة لما أراد رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله دخولها انزل اللَّه و قل يا محمد :
أَدْخِلْنِي مُدْخَلَ صِدْقٍ
الاية » و در محاسن برقى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه هر گاه در مكان خوفناك داخل شوى اين آيه را بخوان و هر گاه امر مخوفى را به بينى آية الكرسى