دوست خود و از روايت محمد بن مسعود عياشى مستفاد مىشود كه اوّل و ثانى با دختران خود به خدمت حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله آمده در باب امير المؤمنين عليه السّلام و خلافت او گفتگو ميكردند و حضرت در بعضى از گفتگوها با آنها نرمى ميكرد در مقام قبول قول ايشان در آمده بود كه آيهء «
وَ إِنْ كادُوا لَيَفْتِنُونَكَ
» نازل گرديد به اين معنى كه نزديك بود كه ترا فريب دهند از آنچه وحى كردهايم به تو كه آن خلافت امير المؤمنين عليه السّلام است تا افترا كنى بر ما غير آنچه را كه ما به تو وحى كردهايم يعنى تا افترا كنى بر ما كه غير امير المؤمنين را حكم بخلافت او كردهايم و بعد از آنكه غيرى را بخلافت نصب كنى اخذ كنند ترا صديق و دوست خود چنانچه على بن ابراهيم در تفسير خود روايت كرده كه « لتفرى علينا غيره » يعنى فى امير المؤمنين عليه السّلام «
وَ إِذاً لَاتَّخَذُوكَ خَلِيلًا
اى صديقا لو أقمت غيره » .
وَ لَوْ لا أَنْ ثَبَّتْناكَ
و اگر نه ثابت گردانيدن ما ميبود قلب ترا بنور نبوت و عصمت
لَقَدْ كِدْتَ
هر آينه بتحقيق نزديك بود كه تو
تَرْكَنُ إِلَيْهِمْ
ميل كنى بسوى ايشان و فريب ايشان بخورى
شَيْئاً قَلِيلًا
ميل كردنى و فريب خوردنى اندك
إِذاً لَأَذَقْناكَ
درين وقت كه ميل بايشان ميكردى هر آينه ميچشانيديم ترا
ضِعْفَ الْحَياةِ
دو چندان عذاب دنيا را
وَ ضِعْفَ الْمَماتِ
و دو چندان عذاب آخرت را زيرا كه خطاء خطير أخطر است
ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ
پس نمىيافتى تو براى خود
عَلَيْنا نَصِيراً
بر ما و عذاب ما يارى و مددكارى كه بوسيلهء او از آن عذاب نجات يا بى و در تتمهء روايت عياشى تفسير «
ثُمَّ لا تَجِدُ لَكَ عَلَيْنا نَصِيراً
» اينچنين است كه « ثم لا تجد لك مثل علىّ وليا » مخفى نماند كه در كتاب عيون اخبار الرضا روايت كرده كه چون مأمون عباسى از حضرت امام ثامن ضامن عليه السّلام تفسير بعضى از آيات كه بحسب ظاهر با رتبهء نبوت و عصمت منافات دارد ميپرسيد مانند آيهء «
عَفَا اللَّهُ عَنْكَ لِمَ أَذِنْتَ لَهُمْ
» حضرت در جواب فرمودند كه :
« هذا مما نزل باياك أعنى و اسمعي يا جاره ، خاطب اللَّه بذلك نبيه صلّى اللَّه عليه و آله