يُورِثُها مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ
» را ميخواند و بعد از آن فرمود كه : در زمان حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله آنچه باشد از خداى تعالى پس آن از رسول خداست و آنچه از رسول خدا باشد پس آن از مال امام است بعد از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و در اصول كافى حديثى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه مجمل ترجمهء آن اينست كه من در كتاب على صلوات اللَّه عليه در تفسير آيهء «
إِنَّ الْأَرْضَ لِلَّهِ
» تا آخر ديدم كه آن حضرت نوشته بود كه من و اهل بيت من آن جمعيم كه بميراث داده ما را خداى تعالى همه زمين را و مائيم آن متقيان كه حق تعالى فرموده : «
وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
» و كل زمين معمور و موات از ماست و بر كسانى كه تصرف كرده باشند آن ارض را لازم است كه كرايهء آن را به امام از اهل بيت من برسانند و آن را بر خود حلال گردانند تا وقتى كه قائم از اهل بيت من عليه السّلام بشمشير ظاهر شود پس او احاطهء كند جميع زمين را و آن را مخصوص خود گرداند مگر آن زمينى را كه به تصرف شيعه اماميهء ما بوده باشد كه آن را بدون كرايه بر ايشان واگذارد و غير ايشان را در نهايت خوارى و زارى از آن زمين بيرون كند ، اللهم عجل فرجه .
و بنى اسرائيل باز آغاز شكايت كرده
قالُوا
گفتند از روى توجع كه :
أُوذِينا
رنجانيده شديم يعنى فرعونيان ما را رنجانيدند و ايذا كردند
مِنْ قَبْلِ أَنْ تَأْتِيَنا
پيش از آنكه تو بيايى بما برسالت
وَ مِنْ بَعْدِ ما جِئْتَنا
و پس از آنكه آمدى تو بما برسالت بروايت على بن ابراهيم ايذاء قبل از بعثت و رسالت موسى قتل اولاد بنى اسرائيل است ، و بعد از بعثت حبس كردن ايشانست بواسطهء ايمان آوردن بموسى
قالَ
گفت موسى : غم مخوريد كه
عَسى رَبُّكُمْ
واجب گردانيده پروردگار شما بر خود
أَنْ يُهْلِكَ عَدُوَّكُمْ
اينكه هلاك كند دشمن شما را
وَ يَسْتَخْلِفَكُمْ فِي الْأَرْضِ
و خليفه و جانشين گرداند شما را در زمين مصر بعد از اهلاك اعداء شما بعضى گفتهاند كه : ايراد كلمهء « عسى » كه براى ترجى و طمع است تنبيه بر آنست كه موسى را جزم نبود بر استخلاف بنى اسرائيل زمان او در مصر و در روايت آمده كه مصر در زمان داود براى بنى اسرائيل مفتوح شد و ايشان در مصر