رَبُّكُمُ الَّذِي
پروردگار شما آن ذات كامل الصفاتى است كه
يُزْجِي لَكُمُ
ميراند بوسيلهء باد براى انتفاع شما
الْفُلْكَ فِي الْبَحْرِ
كشتى را در دريا
لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ
تا بجوئيد از فضل خداى تعالى ربح معاملات خود را و انواع امتعه را كه نزد شما نباشد
إِنَّهُ كانَ بِكُمْ رَحِيماً
بدرستى كه هست او بشما مهربان زيرا كه آماده كرده براى شما آنچه را كه به آن احتياج داريد .
وَ إِذا مَسَّكُمُ الضُّرُّ فِي الْبَحْرِ
و چون برسد شما را سختى و دشوارى در سفر دريا كه آن خوف غرق شدن و هلاكت است
ضَلَّ مَنْ تَدْعُونَ
از خاطر شما برود آن كسى كه او را ميخوانديد و پناه از او ميجستيد
إِلَّا إِيَّاهُ
مگر پروردگار دانا و تواند كه در آن وقت جز او را نميخوانيد و نجات از غير او نميجوييد در كتاب توحيد روايت كرده كه شخصى به خدمت حضرت صادق عليه السّلام آمد و گفت : يا بن رسول اللَّه ميخواهم كه خداى تعالى را به من بشناسانى كه اهل جدل سخنان بسيار ميگويند و مراد ورطهء حيرت انداختهاند حضرت فرمود كه : هرگز به كشتى نشسته سفر دريا كردهاى ؟ آن شخص گفت :
آرى ، حضرت فرمود : آيا رو داده ترا كه كشتى شكسته باشد و نيافته باشى نجات خود را نه از كشتى ديگر و نه از شنا كردن ؟ گفت : آرى حضرت فرمود : در آن وقت آيا در دل تو خطور كرد كه در عالم چيزى هست كه آن قادر است بر نجات من ؟ گفت : آرى پس حضرت فرمود : آن چيز خداى تست كه قادر است بر نجات دادن وقتى كه نجات دهندهاى نباشد و بر فرياد رسيدن هنگامى كه فرياد رسى يافت نشود و فخر الدين رازى در كتاب مطالب عاليه آورده كه حضرت صادق عليه السّلام زنديقى را كه منكر صانع بود به اين كلام ملزم گردانيد راه حق به او نمود
فَلَمَّا نَجَّاكُمْ إِلَى الْبَرِّ
اى فلما نجاكم من البحر و الغرق الى البر ، يعنى پس چون نجات دهد شما را از غرق شدن به دريا بسوى خشكى
أَعْرَضْتُمْ
بر ميگرديد از خداى تعالى و از ايمان به او و كفران اين نعمت بجا ميآريد
وَ كانَ الْإِنْسانُ كَفُوراً
و هست آدمى بسيار ناسپاس بر نعمت خداوند خود .