باشد كه به آنها اغوا و اضلال فرزندان آدم كند و ميتواند كه اينكلام بطريق تمثيل باشد كه حق سبحانه و تعالى مثل زده باشد حال شيطان و اغواء و تسلط او را به حال جمعى از سواران و پيادگان كه براى غارت بر سر قومى تاخت آورد و آنها را از منازل و مساكن ايشان دور كنند و فخر رازى گفته كه : « و هدا الوجه أقرب »
وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ
و شريك شو با ايشان در مالهاى ايشان يعنى ايشان را بر آن دار كه از حرام جمع مال كنند و به معصيت صرف نمايند
وَ الْأَوْلادِ
و در فرزندان ايشان نيز شريك شو تا از زنا حاصل شوند و يا بعبد العزى و عبد الشمس و امثال آن نام نهند يا ايشان را بر ملت باطله ترغيب كن احتمالاتى كه مفسرين گفتهاند اينست و أما آنچه از احاديث اهل بيت نبوت سلام اللَّه عليهم مستفاد مىشود اينست كه «
وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ
» به اين معنى است كه شريك شو با ايشان در وطى زنان ايشان كه تا اولاد شيطان شرك شيطان باشند چنانچه در حديث آمده كه
« اذا جامع الرجل اهله و لم يسم شاركه الشيطان »
در كتاب مناقب ابن شهر آشوب مسطور است كه
« روى سفيان الثورى عن و اصل عن الحسن بن عباس فى قولهم :
وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ
انه جلس الحسن بن على عليه السّلام و يزيد بن معاوية ابن ابى سفيان يأكلان الرطب فقال يزيد : يا حسن انى مذ كنت ابغضك قال الحسن : يا يزيد اعلم أن ابليس شارك اباك فى جماعه فاختلط الماءان فأورثك ذلك عداوتى لان اللَّه تعالى يقول :
وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ
، و شارك الشيطان حربا عند جماعه فولد له صخر فلذلك كان يبغض جدى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله »
يعنى سفيان ثورى كه از رؤساى اهل سنت و جماعت است روايت كرده از و اصل كه مراد از و اصل بن عبد الرحمن است و او از حسن بصرى و او از ابن عباس در تفسير آيهء كريمهء «
وَ شارِكْهُمْ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ
» كه روزى حضرت امام حسن عليه السّلام با يزيد بن معاويه بن ابى سفيان نشسته بودند و رطب ميخوردند پس يزيد به امام عليه السّلام گفت كه : مدتى است كه عداوت و بغض تو در دل منست امام فرمود : بدان اى يزيد كه شيطان با پدر تو معاويه در وقت جماع شريك شد