اينست كه
إِنَّكُمْ لَكاذِبُونَ
بدرستى كه شما اى مشركان دروغگويانيد كه ما اضلال شما ميكرديم و شما را امر بعبادت خود مينموديم .
وَ أَلْقَوْا إِلَى اللَّهِ
و بيفكنند مشركين بسوى خداى تعالى
يَوْمَئِذٍ
در روز قيامت
السَّلَمَ
انقياد خود را يعنى در آن روز مطيع و فرمانبردار حكم ربّانى شوند ليكن اطاعت و انقياد در آن روز اصلا نفعى ندارد
وَ ضَلَّ عَنْهُمْ
و باطل و ضايع گردد از ايشان
ما كانُوا يَفْتَرُونَ
آنچه بودند كه افترا مىكردند و ميگفتند كه : آلهة ما نصرت و شفاعت ما خواهند كرد .
الَّذِينَ كَفَرُوا
آنان كه كافر شدند
وَ صَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
و بازداشتند مردمان را از راه خداى تعالى كه آن دين حقّ است و على بن ابراهيم در تفسير آيه گفته : اى « الذين كفروا بعد النّبي صلّى اللَّه عليه و آله و صدّوا عن أمير المؤمنين عليه السّلام
زِدْناهُمْ
بيفزاييم براى ايشان
عَذاباً فَوْقَ الْعَذابِ
عذابى بالاتر از عذابى كه مستحقّ آن شده بودند
بِما كانُوا يُفْسِدُونَ
كلمهء « ما » مصدريست و مدخول خود را بمصدريت فروز ميآرد و تقدير كلام چنين است كه « بكونهم مفسدون » يعنى بسبب بودن ايشان فساد كننده و منع كنندهء مردم از راه حق پس ايشان را دو عذاب است : يكى عذاب ضلال و دوم عذاب اضلال .
وَ يَوْمَ نَبْعَثُ
و ياد كن اى محمد روزى را كه بر انگيزانيم در آن روز
فِي كُلِّ أُمَّةٍ
در ميان هر گروهى
شَهِيداً عَلَيْهِمْ
گواهى بر اقوال و اعمال ايشان
مِنْ أَنْفُسِهِمْ
از جنس ايشان كه مراد از آن ائمهء معصوميناند عليهم السلام
وَ جِئْنا بِكَ
و بياريم ترا اى محمد
شَهِيداً عَلى هؤُلاءِ
گواه بر اين گواهان يعنى بر ائمهء معصومين ، فرسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله شهيد على الأئمة و هم شهداء على الناس ، كما فى تفسير على بن ابراهيم
وَ نَزَّلْنا
و فرو فرستاديم
عَلَيْكَ الْكِتابَ
بر تو قرآن را
تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ
حالكونى كه بيان كننده است بيان كردنى بليغ مر همه چيز را و
فى