بر « السماوات » اى خلق الشمس يعنى آفريد آفتاب را
وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ
و ماه و ستارگان را
مُسَخَّراتٍ
در حالتى كه رام شدگانند
بِأَمْرِهِ
بفرمان او به اين معنى كه در جميع احوال و حركات مطيع و فرمانبردار اويند
أَلا لَهُ الْخَلْقُ
بدانيد كه مر خداى راست آفريدن جميع مخلوقات
وَ الْأَمْرُ
و مر او راست حكم و فرمان نافذ و بعضى گفتهاند كه : مراد از « خلق » عالم اجسام است و « امر » عالم ارواح
تَبارَكَ اللَّهُ
بزرگست خدايى كه
رَبُّ الْعالَمِينَ
پروردگار و آفريدگار همهء عالميانست .
و بعد از ذكر دلايل قدرت خود امر مىكند بندگان را كه
ادْعُوا رَبَّكُمْ
بخوانيد پروردگار خود را
تَضَرُّعاً
در حالتى كه زارى كنندگانيد
وَ خُفْيَةً
در حالتى كه پنهانيد از نظر مردم و بروايت على بن ابراهيم «
تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً
» بمعنى آشكار و پنهانست و در حديث وارد شده كه
« الاخفاء اقرب الى الاخلاص »
و
فى اصول الكافى عن ابى بصير عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام انه قال . و دعاء التضرع ان تحرك اصبعك السبابة مما يلى وجهك و هو دعاء الخفية »
يعنى ابو بصير از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمودند كه : دعاء تضرع اينست كه حركت دهى بجانب راست و چپ انگشت شهادت خود را در نزديك روى خود و آن دعائى است كه در وقت ترس و اضطراب مىباشد
إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ
بدرستى كه خداى تعالى دوست نميدارد از حد گذرندگانرا يعنى دعا فرياد كنندگان را و
فى مصباح الشريعة « قال الصادق عليه السّلام : الاعتداء صنعة قراء زماننا هذا و علامتهم »
يعنى حضرت صادق عليه السّلام فرموده كه : اعتداء از صنعت قاريان ما و علامت ايشان است كه قرآن را بآواز بلند و بتحرير و صوت ميخوانند و بعضى گفتهاند كه : مراد از « معتدين » آنانند كه در دعا طلب چيزى چند كنند كه لايق به حال ايشان نباشد مثلا سؤال مرتبهء انبياء كنند و صعود بر آسمان را طلب كنند .
وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ
و فساد مكنيد در زمين بكفر و معاصى
بَعْدَ إِصْلاحِها
پس از اصلاح آوردن او بارسال پيغمبر آخر الزمان صلوات اللَّه عليه و آله چنانچه