هستيد شما اى كافران بعد از دريافت عجز خود و آلههء خود تابع و منقاد اوامر الهى . و در حديث حضرت صادق عليه السّلام است كه آيا هستيد شما گردن نهاده مر ولايت على مرتضى عليه السّلام را .
مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا
هر كه باشد كه خواهد زندگى دنيا
وَ زِينَتَها
و آرايش آن را در حديث حضرت صادق عليه السّلام آمده كه مراد از « من كان » فلان و فلان است
نُوَفِّ إِلَيْهِمْ
به تمام رسانيم بسوى ايشان
أَعْمالَهُمْ
جزاى كارهاى نيكوى ايشان را
فِيها
در دنيا از صحت و وسعت و اموال و رباست
وَ هُمْ فِيها
و ايشان در دنيا
لا يُبْخَسُونَ
نقصان كرده نميشوند يعنى جزاء ايشان كم داده نميشود .
أُولئِكَ الَّذِينَ
اين گروه آنانند كه
لَيْسَ لَهُمْ
نيست مر ايشان را
فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ
در آن سراى ديگر يعنى در قيامت مگر آتش دوزخ
وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها
و باطل و تباه گشت آنچه كردند در دنيا و ثواب اخروى بر آن مرتب نگشت بنا برين « فيها » متعلق است به « صنعوا » و ضمير راجع بدنياست و ميتواند كه « فيها » متعلق باشد به « حبط » و ضمير درين صورت راجع خواهد بود بآخرت يعنى باطل شد آخرت آنچه ايشان كردند زيرا آنچه كردند بمحض اغراض دنيوى كردند نه بر وجه اخلاص تا ثواب اخروى بر آن مترتب شود صاحب مجمع البيان گفته كه « و هذا تحقيق ما ذهبنا اليه من ان الاحباط عبارة من ابطال نفس العمل بأن يقع على غير وجه الذى يستحق به الثواب » و اما احباط به اين معنى كه عملى عملى ديگر را باطل كند بعضى از صورش مطابق مذهب اهل حق نيست
وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
و نابوده است آنچه بودند كه ميكردند زيرا كه آن عمل را كما ينبغى بجا نميآوردند . على بن ابراهيم آورده كه اگر كسى كارى بواسطهء مزد دنيوى بكند حق تعالى مزد آن را در دنيا به او عطا خواهد كرد اما آن عمل در آخرت باطل و نابود است بلكه عامل آن در آتش دوزخ خواهد بود .
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ
آيا پس كسى كه باشد بر برهان عقلى و حجتى يقينى