وَ نادى
و ندا كنند از روى كمال سرور و شادى
أَصْحابُ الْجَنَّةِ
ملازمان و ساكنان بهشت
أَصْحابَ النَّارِ
ملازمان و ساكنان دوزخ را
أَنْ قَدْ وَجَدْنا
اى « انه قد وجدنا » يعنى بدرستى كه شأن اينست كه يافتيم ما
ما وَعَدَنا رَبُّنا
آنچه وعده كرده بود ما را كه محلى بحليهء ايمانيم پروردگار ما
حَقًّا
بىشك و شبهه
فَهَلْ وَجَدْتُمْ
پس آيا يافتيد شما كه آلوده بدنس شرك و كفريد
ما وَعَدَ رَبُّكُمْ
آنچه وعده داده بود شما را پروردگار شما
حَقًّا
بدون شك و ريبى ، درين مقام « ما وعدكم ربكم » نفرمود چنانچه در سابق فرموده بود كه : «
ما وَعَدَنا رَبُّنا
» زيرا كه « وعدكم » افادهء اختصاص وعد بايشان مىكند با آنكه آنچه حق تعالى بايشان وعده داده بود مخصوص ايشان نبود مثل وعد ببعث و حساب و غير ذلك
قالُوا
گويند اهل دوزخ كه :
نَعَمْ
آرى يافتيم آن را بدون شك و شبهه