احاديث بسيار وارد شده كه حضرت رسالت پناه و امير المؤمنين عليه السّلام بر مؤمن مشرف بر موت وارد ميشوند و حديث حارث همدانى كه مؤيد است قبل ازين گذشت و محمد بن مسعود عياشى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه ملك الموت مؤمن قريب الموت را گويد كه : « انظر الى مسكنك من الجنة و انظر هذا رسول اللَّه و على و الحسن و الحسين رفقاؤك و هو قول اللَّه :
الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
» و ازين حديث مستفاد مىشود كه ديدن مؤمن مخصوص به حضرت رسالت پناه و امير المؤمنين عليه السّلام نيست
لا تَبْدِيلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ
نيست تبديل و تغييرى مر وعدهاى خداى را و اقوال او را و اين جملهء معترضه است كه در ميان آمده و بروايت على بن ابراهيم مراد از « كلمات » ائمهء معصوميناند يعنى تغيير نيست مر ائمهء هدى را و تا قيام قيامت باقى و ثابت خواهند بود كل فى وقته
ذلِكَ
اين بشارت ايشان
هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
آنست رستگارى بزرگ .
پس به جهت تسليهء خاطر مبارك حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله ميفرمايد كه :
وَ لا يَحْزُنْكَ
و بايد كه اندوهگين نكند ترا اى محمد
قَوْلُهُمْ
گفتار كفار كه در تكذيب و اهانت تو و ابطال امر تو بر زبان مىآرند
إِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً
بدرستى كه همهء غلبه مر خداى راست و دفع اذيتهاى اعدا را از تو خواهد كرد
هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
اوست شنوا و دانا بر اقوال و بنيات ايشان .
و بعد ازين در بيان صحت غالبيت و ربوبيت خود ميفرمايد كه :
أَلا إِنَّ لِلَّهِ
بدانيد بدرستى كه مر خداى راست
مَنْ فِي السَّماواتِ
هر كه در آسمانهاست از ملائكه
وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ
: و هر كه در زمين است از جن و انس پس هر گاه همه مملوك خداى تعالى باشند بيقين مالك غالب بر مملوك خواهد بود و چون اينها كه اشرف ممكناتند از آن خداى تعالى باشند و داغ عبوديت بر ناصيهء ايشان گذاشته شده باشد پس نرسد هيچ يك از اينها را كه دعوى ربوبيت كننده و هر گاه اينها كه خداوندان عقلند اينچنين