الصالحة يراها الرجل او يرى له » و در اصول كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه مراد از بشارت در حيات دنيا و در آخرت اينست كه امام مؤمنين را مژدگانى ميدهد بقيام قائم آل محمد صلّى اللَّه عليه و آله و بظهور او و بقتل اعداء ايشان و بنجات در آخرت و وارد شدن بر محمد و آل صادقين او بر كنار حوض كوثر .
و در حديث عقبة بن خالد كه از حضرت صادق عليه السّلام در كتاب جنايز كافى روايت كرده مذكور است كه نميرد مؤمنى مگر آنكه ببيند حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله و على بن ابى طالب عليه السّلام را و هر دو داخل شوند هر مؤمنى را كه هنوز نمرده باشد اما در شرف موت باشد پس رسول صلّى اللَّه عليه و آله در بالاى سر او نشيند و على عليه السّلام در پائين پاى او و پيغمبر سر خود را نزديك آن مؤمن بر دو بگويد كه : اى ولى خدا بشارت باد ترا كه من رسول خدايم و من بهترم براى تو از آنچه تو در دنيا تحصيل كردى و واگذاشتى پس حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله برخيزد و على عليه السّلام بيايد و سر خود را نزديك او بر دو بگويد اى ولى خدا بشارت باد ترا كه من على بن ابى طالبم تو مرا دوست ميداشتى آگاه باش كه هر آينه من نفع ميرسانم ترا البته .
بدين مژده گر جان فشانم رواست * كه اين مژده آسايش جان ماست
بعد ازين حضرت صادق عليه السّلام فرمود كه : اينمعنى در قرآن مذكور است عقبه گويد كه گفتم : فداى تو شوم در كجاى قرآن مذكور است ؟ حضرت فرمود در سورهء يونس در اينجا كه فرموده : «
الَّذِينَ آمَنُوا وَ كانُوا يَتَّقُونَ لَهُمُ الْبُشْرى فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ
» .
مخفى نماند آنچه درين حديث مذكور شد تفسير بشرى حيات دنياست و بشرى در آخرت در حديث ديگر مذكور است كه چون جان مؤمن از بدن بيرون رود حضرت رسالت پناه و حضرت امير المؤمنين عليه السّلام را ميبيند چنانچه در وقتى كه هنوز جان از بدن او مفارقت نكرده بود ميديد و او را بشارت بنعيم آخرت ميدهند . و