روى توبيخ و سرزنش
أَيْنَ ما
كجايند آن بتانى كه
كُنْتُمْ
بوديد شما كه پيوسته
تَدْعُونَ
ميخوانديد و عبادت ميكرديد آنها را
مِنْ دُونِ اللَّهِ
بجز از خدا كه تا امروز آن بتان دفع عذاب از شما كنند . اگر چه بحسب رسم الخط كلمهء « ما » درين جا متصل بلفظ « أين » است اما حق فصل است زيرا كه كلمهء « ما » موصوله و بمعنى الذى است .
چنانچه از ترجمه فهميده شد
قالُوا
گويند آن كفار كه :
ضَلُّوا
گم شدند آن بتان و غايب گشتند
عَنَّا
از ما و نفعى از ايشان بما نرسيد و نميرسد
وَ شَهِدُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ
و گواهى دهند بر نفسهاى خود
أَنَّهُمْ كانُوا كافِرِينَ
اينكه ايشان بودند ناگرويدگان
قالَ
گويد خداى تعالى يا گويد فرشته بأمر خداى تعالى مر ايشان را :
ادْخُلُوا فِي أُمَمٍ
درآييد حالكونى كه كائن و ثابت باشيد در ميان جماعتى كه
قَدْ خَلَتْ
بتحقيق در گذشتهاند بر ملت كفر
مِنْ قَبْلِكُمْ
پيش از شما
مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ
از جنيان و آدميان
فِي النَّارِ
متعلق است به « ادخلوا » يعنى گويد خداى تعالى مر ايشان را كه داخل شويد در آتش دوزخ كه مصاحب باشيد در قيامت با كافران مثل خود از جن و انس در آتش .
كُلَّما دَخَلَتْ
هر گاه داخل شوند
أُمَّةٌ
گروهى از مشركين و منافقين زمان پيغمبر آخر الزمان صلوات اللَّه عليه و آله در دوزخ
لَعَنَتْ أُخْتَها
لعنت كنند گروهى ديگر را كه بسبب آنها گمراه شدند ، يعنى تابعين مشركين و منافقين لعنت كنند پيشوايان خود را
حَتَّى إِذَا ادَّارَكُوا
تا آنكه چون به يكديگر رسند
فِيها
در آتش دوزخ
جَمِيعاً
همهء ايشان
قالَتْ أُخْراهُمْ
گويند پسروان و تابعان ايشان
لِأُولاهُمْ
مر پيشروان و پيشوايان خود را كه مراد از اينها ائمهء ظلم و جورند چنان كه از حضرت صادق عليه السّلام مرويست
رَبَّنا هؤُلاءِ أَضَلُّونا
أى پروردگار ما اين پيشوايان ما كه ائمهء جورند گمراه كردند ما را
فَآتِهِمْ
پس بده ايشان را
عَذاباً ضِعْفاً
عذابى دو چندان عذاب ما
مِنَ النَّارِ
از آتش دوزخ ، يكى به جهت كفر ايشان : و ديگر به جهت اغوا و اضلال ما .