خود را بجا نياورد حضرت فرمود : واى بر ثعلبه واى بر ثعلبه بنا بر اين حق تعالى اين آيه را نازل گردانيد كه :
وَ مِنْهُمْ مَنْ عاهَدَ اللَّهَ
و بعضى از اهل نفاق و شقاق كسانى هستند كه عهد كردند با خداى تعالى كه
لَئِنْ آتانا
اگر بدهد ما را مال بسيار
مِنْ فَضْلِهِ
از فضل و كرم خود
لَنَصَّدَّقَنَّ
هر آينه صدقه دهيم مستحقين را و أداء زكات كنيم
وَ لَنَكُونَنَّ مِنَ الصَّالِحِينَ
و هر آينه باشيم از جملهء نيكوكاران .
فَلَمَّا آتاهُمْ مِنْ فَضْلِهِ
پس چون عطا كرد بايشان مال بسيار از كرم و احسان خور
بَخِلُوا بِهِ
بخيلى كردند به آن و حق معهود را ندادند
وَ تَوَلَّوْا
و روى بگردانيدند از عهد خود
وَ هُمْ مُعْرِضُونَ
در حالتى كه ايشان اعراض كنندگان بودند از دين خدا و عادت ايشان اعراض بود .
فَأَعْقَبَهُمْ
پس از پى درآورد بخل يعنى باعث شد بخل و ندادن زكات
نِفاقاً فِي قُلُوبِهِمْ
نفاقى كه راسخ و متمكن است در دلهاى ايشان
إِلى يَوْمِ يَلْقَوْنَهُ
تا روزى كه ببينند آن بخل را يعنى جزاء بخل را بنا برين تفسير فاعل « فأعقبهم » بخل است و ضمير « يلقونه » راجع ببخل بمعنى جزاء بخل و اگر فاعل « فأعقبهم » خداى تعالى باشد ضمير « يلقونه » نيز راجع بخداى تعالى است و مراد از لقاى خداى تعالى بعث است چنانچه از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مرويست كه
« اللقاء هاهنا ليس بالرؤية و اللقاء هو البعث فافهم جميع ما فى كتاب اللَّه من لقائه فانه يعنى بذلك البعث »
يعنى مراد از لقاء در مقام ديدن نيست بلكه مراد از آن روز بعث قيامت است ، پس از اينجا بفهم جميع لقايى را كه در كتاب خداى تعالى مذكور است زيرا كه خواسته شده به اين لقاء روز بعثت را
بِما أَخْلَفُوا اللَّهَ
بسبب خلاف كردن ايشان با خداى تعالى
ما وَعَدُوهُ
آنچه را كه وعده داده بودند
وَ بِما كانُوا يَكْذِبُونَ
و يسبب بودن ايشان دروغ گوينده زيرا كه خلف وعده متضمن كذبست بنا برين كلمهء « ما » در « اخلفوا » و در « بما كانوا » مصدرى است و مفعول