بروايت على بن ابراهيم اين آيه دربارهء ابو لبابة بن عبد المنذر نازل گرديده و سبب آن بود كه حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله محاصرهء بنى قريظه نمود و ايشان ملجأ شده طلب حليف خود ابو لبابه كه اولاد و اموال او نيز در دست آن جماعت بود كردند كه تا با او در باب انقياد حكم حضرت مشورت نمايند ابو لبابه بواسطهء محبت اولاد و اموال خود خيانت با خدا و رسول خدا ورزيد ، به آن جماعت بطريق اشارت فهمانيد كه اگر شما از قلعهء خود بيرون آئيد همهء شما را خواهند كشت پس ابو لبابه دانست كه در اين باب خيانت كرده و بجرم آن خود در ستونى از ستونهاى مسجد كه آن را اسطوانهء توبه گويند مستحكم بست و مدتى چنين بود و جز براى قضاى حاجت راضى بآزادى خود نميشد تا آنكه بسيار ضعيف و ناتوان گرديد و روزى كه حضرت در خانهء ام سلمه بود قبول توبهء او نازل گرديد و آن حضرت نزد او آمد بدست مبارك خود بند از او برداشت و او بازاء اين كرامت گرامى ثلث مال خود را در راه خدا تصدق نمود پس حق تعالى آيهء «
وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً وَ آخَرَ سَيِّئاً عَسَى اللَّهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
» را كه در سورهء برائت مذكور است نازل گردانيد پس ازينكلام معلوم شد كه آيهء «
وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صالِحاً
» تتمهء اين آيت است و مجموع در غزوهء بنى قريظه نازل شده بنا بر اين جدا كردن دو آيه از يكديگر و آوردن آيه بنى قريظه را كه در سال پنجم از هجرت رو داده در ميان اخبار غزوهء بدر كه در اوايل هجرت واقع شده دلالت صريح دارد بر اينكه تأليف قرآن مخالف ترتيب نزولى است چنانچه على بن ابراهيم تصريح به اين معنى نموده
وَ أَنَّ اللَّهَ
اى و اعلموا ان اللَّه ، يعنى و بدانيد كه خداى تعالى
عِنْدَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ
نزد اوست مزدى بسيار بزرگ كه آن نعمتهاى بهشت است زيرا كه سعادت باقيهء اخروى بزرگتر است از بركات فانيهء دنيوى ، پس در طلب آن سعى كنيد و جمع مال و حب فرزند را بگذاريد .
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
اى آن كسانى كه ايمان آوردهايد
إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ
اگر