فرمودند كه :
« مثلك فى امتى مثل باب حطة بنى اسرائيل ، فمن دخل فى ولايتك فقد دخل الباب كما أمره اللَّه عز و جل »
يعنى مانند تو در امت من مانند باب حطه است در بنى اسرائيل ، پس كسى كه در آيد در ولايت تو و قبول ولايت و امامت تو كند پس بتحقيق در آمده باشد در باب چنانچه خداى عز و جل امر كرده .
فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا
پس عوض كردند آنان كه ستم كردند
مِنْهُمْ
از بنى اسرائيل
قَوْلًا
سخن مأمور به را كه حطه است
غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ
به غير آنچه گفته شده بود مر ايشان را يعنى بجاى حطه « حنطه » يا « حطا سمقاتا » گفتند چنانچه در سورهء مباركهء بقره دانستى
فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ
پس فرستاديم برين مبدلين
رِجْزاً مِنَ السَّماءِ
عذابى از آسمان كه آن طاعون بود
بِما كانُوا يَظْلِمُونَ
بسبب آنكه بودند كه ستم ميكردند بر خود بتغيير و تبديل قول مامور به .
پوشيده نماند كه آيهء «
وَ إِذْ قِيلَ لَهُمُ اسْكُنُوا هذِهِ الْقَرْيَةَ
» تا آخر اگر چه با آيهء سورهء مباركهء بقره در هشت موضع اختلاف لفظى دارد و بعضى از آن مذكور شد اما تقارب معنوى مفقود نيست .
منقولست كه : جمعه چنانچه الحال عيد اسلام است در ايام پيشين نيز عيد بوده و يهود اظهار مخالفت كرده روز شنبه را عيد خودشان قرار دادند و از جهت اين مخالفت حق تعالى بطريق ابتلا صيد ماهى را در شنبه بر ايشان حرام گردانيد و ايشان حكم الهى را بسمع قبول تلقى ننموده در شنبه ارتكاب صيد ماهى ميكردند ازينست كه حق تعالى ميفرمايد كه :
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 163 تا 166 ]
وَ سْئَلْهُمْ عَنِ الْقَرْيَةِ الَّتِي كانَتْ حاضِرَةَ الْبَحْرِ إِذْ يَعْدُونَ فِي السَّبْتِ إِذْ تَأْتِيهِمْ حِيتانُهُمْ يَوْمَ سَبْتِهِمْ شُرَّعاً وَ يَوْمَ لا يَسْبِتُونَ لا تَأْتِيهِمْ كَذلِكَ نَبْلُوهُمْ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ( 163 ) وَ إِذْ قالَتْ أُمَّةٌ مِنْهُمْ لِمَ تَعِظُونَ قَوْماً اللَّهُ مُهْلِكُهُمْ أَوْ مُعَذِّبُهُمْ عَذاباً شَدِيداً قالُوا مَعْذِرَةً إِلى رَبِّكُمْ وَ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 164 ) فَلَمَّا نَسُوا ما ذُكِّرُوا بِهِ أَنْجَيْنَا الَّذِينَ يَنْهَوْنَ عَنِ السُّوءِ وَ أَخَذْنَا الَّذِينَ ظَلَمُوا بِعَذابٍ بَئِيسٍ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ( 165 ) فَلَمَّا عَتَوْا عَنْ ما نُهُوا عَنْهُ قُلْنا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خاسِئِينَ ( 166 )