براهين وحدت و قدرت خود را
لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
براى قومى كه بدانند و بدان استدلال كنند .
وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَكُمْ
و اوست آن خدايى كه آفريد شما را
مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ
از يك تن كه آن آدم عليه السّلام است
فَمُسْتَقَرٌّ
پس مر شما راست جاى استقرار ايمان كه هرگز از آنجا بر طرف نميشود
وَ مُسْتَوْدَعٌ
و جاى وديعت ايمان تا زمان معلوم كه بعد از آن از آنجا مسلوب خواهد شد چنانچه محمد بن مسعود عياشى از ابو بصير روايت كند كه او گفت : من از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام تفسير «
فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ
» را پرسيدم حضرت فرمود :
« ما يقول اهل بلادك الذى انت فيه »
يعنى چه ميگويند در تفسير اين اهل شهرى كه تو در آنجا ميباشى ؟ ابو بصير گويد كه گفتم : آنها ميگويند كه : « مستقر فى الرحم و مستودع فى الصلب » يعنى مراد از مستقر قرارگاه مردم است در رحم مادر و از مستودع جاى وديعت ايشان است در پشت پدر ، پس حضرت فرمود كه :
« كذبوا ، المستقر ما استقر الايمان فى قلبه فلا ينزع منه ابدا و المستودع الذى يستودع الايمان زمانا ثم يسلبه و قد كان الزبير منهم »
يعنى اهل شهر تو در تفسير اين آيه دروغ گفتند ، بلكه مراد از مستقر آن كسى است كه قرار گرفته باشد ايمان در دل او پس انتزاع نشود از او هرگز و از مستودع كسى كه بوديعت باشد ايمان در دل او در بعضى از ازمان پس سلب كند بسوء اختيار خود آن ايمان را از دل خود و بتحقيق هست زبير ازين جماعت زيرا كه او اول بيعت بمرتضى على عليه السّلام كرده و شجرهء ايمان را در زمين دل خود نشانيد و بعد از آن بمرافقت ديگران در مقام مخالفت بهترين مردان و قبلهء اهل ايمان عليه صلوات - اللَّه الملك المنان در آمده آن شجرهء ميمونه را از بيخ بركنده شجرهء ملعونه را پرورش داد
قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ
بتحقيق تفصيل داديم در خلق انسان علامات وحدانيت و قدرت بالغهء خود را
لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ
براى قومى كه فهم كنند آن راه چون انشاء انسان