متابعت و پيروى نكنم
إِلَّا ما يُوحى إِلَيَّ
مگر آن چيزى را كه وحى كرده مىشود بسوى من و خبر ندهم از ماضى و مستقبل مگر آنكه خداى تعالى مرا خبر دهد
قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ
بگو اى محمد از روى تمثيل كه : آيا يكسان باشند نابينا و بينا يعنى جاهل و عالم چنانچه در مجمع البيان گفته كه :
« فى تفسير أهل البيت عليهم السلام أى هل يستوى من لا يعلم و من يعلم »
أَ فَلا تَتَفَكَّرُونَ
آيا هيچ فكر نميكنيد و انديشه نمينمائيد تا تميز ميانهء حق و باطل كنيد و از جملهء بصيران و اهل علم باشيد ؟
وَ أَنْذِرْ بِهِ
و بترسان به قرآن حميد و فرقان مجيد
الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى رَبِّهِمْ
آنانى را كه ميترسند يا ميدانند كه جمع كرده شوند بسوى جزاء پروردگار خود در حالتى كه
لَيْسَ لَهُمْ
نباشد مر ايشان را
مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ
بجز از خدا دوستى كه متولى امور ايشان تواند شد
وَ لا شَفِيعٌ
و نه شفاعت كننده بدون اذن خداى تعالى كه ايشان را از عذاب تواند رهانيد
لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ
تا آنكه ايشان بوسيلهء انذار پرهيز كنند از اعمال ناشايست و اقوال نابايست .
على بن ابراهيم رحمه اللَّه آورده كه در مدينهء مكرمه جمعى از فقراء مؤمنين بودند مانند سلمان و مقداد و عمار و بلال كه ايشان را أصحاب صفه ميگفتند و حضرت بنفس نفيس خود طعام به جهت ايشان حاضر ميساخت و پيش ايشان آمد و شد مينمود و با ايشان صحبت ميداشت و متنعمين و أغنياء أصحاب چون حضرت را با ايشان ميديدند ميگفتند كه : اين فقيران را از پيش خود دور كن چنانچه روزى يكى از اغنيا أنصار به خدمت حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله آمد و يكى از اصحاب صفه ملاصق حضرت نشسته بود و با حضرت سخن ميگفت آن أنصارى گفت : اين فقير را از پيش خود دور كن تا ما طالب قرب تو گرديم پس حق سبحانه و تعالى اين آيه را نازل گردانيد كه :
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 52 تا 55 ]
وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْءٍ وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ ( 52 ) وَ كَذلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِيَقُولُوا أَ هؤُلاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنا أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ ( 53 ) وَ إِذا جاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 54 ) وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ وَ لِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ ( 55 )