وَ ما نُرْسِلُ الْمُرْسَلِينَ
و نفرستاديم ما پيغمبران را
إِلَّا مُبَشِّرِينَ
مگر بشارت دهندگان مر مؤمنين را به بهشت و نعيم آن
وَ مُنْذِرِينَ
و بيم كنندگان مر كفار و اهل عصيان را بدوزخ و حميم آن
فَمَنْ آمَنَ
پس هر كه ايمان آورد
وَ أَصْلَحَ
و اصلاح كار خود كند بأعمال صالحه
فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ
پس ترسى نيست ايشان را در آخرت از عذاب
وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
و نه ايشان اندوهگين شوند بفوت ثواب چنانچه أهل دوزخ غمگين خواهند بود
وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا
و آنان كه تكذيب كردند
بِآياتِنا
دلايل و حجج ما را
يَمَسُّهُمُ الْعَذابُ
ميچسبد ايشان را عذاب يعنى ميرسد عذاب بايشان ، اثبات مس براى عذاب اشارت به آن است كه گويا آن عذاب زنده است و مس مىكند ايشان را و متألم ميگرداند آنها را بآلام گوناگون
بِما كانُوا يَفْسُقُونَ
كلمهء ما در « بما كانوا » مصدريه است و فسق بمعنى خروج از طاعت بنا برين
« بِما كانُوا يَفْسُقُونَ »
به اين تقدير خواهد بود كه بسبب كونهم خارجين عن الطاعة ، يعنى مس عذاب مكذبين را بسبب بودن ايشانست بيرون رونده از طاعت الهى و حدود ربانى .
پس حق تعالى پيغمبر خود محمد مصطفى صلى اللَّه عليه و آله را ميفرمايد كه :
قُلْ
بگو مر آن جماعتى را كه از تو طلب معجزات انبياء سابق ميكنند :
لا أَقُولُ لَكُمْ
نميگويم من مر شما را كه
عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ
نزد من است خزاين مقدورات الهى كه تا هر چه شما سؤال كنيد توانم آن را به جهت شما آماده ساخت در حديث قدسى وارد شده كه
« انما خزائنى اذا أردت شيئا أن أقول له كن فيكون »
يعنى جزين نيست كه خزانهء من اينست كه هر گاه اراده كنم ايجاد چيزى را و بگويم به او كه باش و موجود شو پس آن چيز مىشود و موجود ميگردد
وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ
و نميدانم معلوماتى را كه علم آن مخصوص بجناب احديت است تا هر چه شما بپرسيد بتوانم جواب گفت
وَ لا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ
و نميگويم مر شما را كه من از جنس فرشتهام تا موافق ظن شما كه فرشته هر چه را خواهد ميتواند كرد من هم هر چه شما خواهيد آن را به عمل آورم
إِنْ أَتَّبِعُ