پرسيدم حضرت فرمود كه : مراد از «
الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا
» آنانند كه تكذيب أوصياء پيغمبر آخر الزمان صلوات اللَّه عليه و آله كردند و آنان كه فرزند ابليسند ايمان بأوصياء نمىآرند و تصديق أوصياء نميكنند و ايشان آن جماعتىاند كه حق تعالى اضلال و خذلان ايشان نموده و آنان كه فرزند آدمند ايمان بأوصياء مىآرند و مصدق ايشانند و اين جماعت بر صراط مستقيمند و حق تعالى هدايت ايشان كرده و بعد ازين أبو حمزه گفته كه : كه من شنيدم از آن حضرت كه فرمود : تكذيب آيات در بطن قرآن تكذيب أوصيا است .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 40 تا 41 ]
قُلْ أَ رَأَيْتَكُمْ إِنْ أَتاكُمْ عَذابُ اللَّهِ أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ أَ غَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 40 ) بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ فَيَكْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَيْهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِكُونَ ( 41 )
قُلْ
بگو اى محمد مر كفار را بر وجه احتجاج و الزام :
أَ رَأَيْتَكُمْ
اى اخبرونى يعنى خبر دهيد مرا
إِنْ أَتاكُمْ
اگر بيايد بشما
عَذابُ اللَّهِ
عذاب خداى تعالى در دنيا چنانچه بكفار ما تقدم آمد مانند قوم عاد و ثمود
أَوْ أَتَتْكُمُ السَّاعَةُ
يا بيايد بشما عذاب روز قيامت و هول آن
أَ غَيْرَ اللَّهِ تَدْعُونَ
آيا غير خداى را ميخوانيد تا رفع آن عذاب از شما نمايد
إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
اگر باشيد راستگويان كه أصنام خداى شمايند پس بخوانيد آنها را بنا برين جزاء « ان كنتم » محذوفست .
بَلْ إِيَّاهُ تَدْعُونَ
نه چنانست كه غير خدا را بخوانيد در آن وقت بلكه خداى را ميخوانيد و بس و غير او را نميخوانيد بنا برين تقديم مفعول « تدعون » كه لفظ « اياه » است به جهت افادهء اختصاص و حصر است
فَيَكْشِفُ
پس رفع كند از شما
ما تَدْعُونَ إِلَيْهِ
آن عذابى را كه ميخوانيد خداى را بواسطهء رفع آن
إِنْ شاءَ
اگر خواهد خداى تعالى كشف آن را و داند كه مصلحت مقتضى آنست
وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِكُونَ
عطف بر « اياه تدعون » است اى « بل تنسون ما تشركون » يعنى بلكه فراموش ميكنيد آنچه