جهت متمتع و منتفع گردانيدن مر شما را يعنى مر مقيمان شما را بتازه و قديد آن
وَ لِلسَّيَّارَةِ
و مر مسافران شما را بقديد آن كه توشهء خود سازند .
وَ حُرِّمَ عَلَيْكُمْ
و حرام گردانيده شده است بر شما
صَيْدُ الْبَرِّ
شكار يا شكارى حيوان وحشى صحرا
ما دُمْتُمْ حُرُماً
مادامى كه باشيد احرام گرفتگان ، اصحاب ما اجماع كردهاند بر آنكه گوشت شكارى صحرا بر محرم حرام است اگر چه محل آن را صيد كرده باشد ، خلاف مر جمهور عامه را ، و آنچه محرم آن را شكار كند حكم ميته دارد و حرام است اكل آن بر كافهء انام نزد اكثر أصحاب و منطوق حديث حضرت صادق عليه السّلام كه در كتاب كافى آورده اينست كه فرق ميان صيد بحر و صيد بر به تخم نهادن در آب و تخم نهادن در خشكى است ، هر مرغى كه در آب تخم نهد و جوجه بر آرد بحريست هر چند كه در بر مسكن گيرد و هر مرغى كه در خشكى تخم و جوجه نهد برى است هر چند در آجام مسكن او باشد و
فى الكافى عن الصادق عليه السّلام « و فصل ما بينهما : كل طير يكون فى الآجام يبيض فى البر و يفرخ فى البر فهو من صيد البر و ما كان من صيد يكون فى البر و يبيض و يفرخ فى البحر فهو من صيد البحر »
و مشهور آنست كه صيد بحرى حيوانى است كه تعيش و زندگانى او در آب باشد و صيد برى آنكه زندگانى او در خشكى و صحرا باشد و اينمعنى از حديث حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام مستفاد مىشود زيرا كه در كافى از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام روايت كرده كه
« مرّ على صلوات اللَّه عليه على قوم يأكلون جرادا ، فقال : سبحان اللَّه و أنتم محرمون ! فقالوا : انما هو من صيد البحر ، فقال : ارمسوه فى الماء اذا »
يعنى روزى حضرت امير المؤمنين عليه الصلاة و السلام بر قومى گذشت كه در حين احرام ملخ ميخوردند حضرت أمير فرمود : سبحان اللَّه ملخ ميخوريد و حال آنكه شما محرميد ايشان گفتند كه : ملخ از صيد بحر است و أكل صيد بحر بر محرم حلال است پس حضرت فرمود : فرو بريد ملخ را اين زمان در ميان آب تا معلوم شود كه آن زندگانى در آب نميتواند كرد و صيد بحرى نيست