حديثى از ابن عباس از حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله روايت كردهاند و بعضى از آن اينست كه آن حضرت فرمود :
« و ان اناسا من أصحابى تؤخذ بهم ذات الشمال فأقول اصيحابى اصيحابى ! فيقال : انك لا تدرى ما احدثوا بعدك ، انهم لن يزالوا امر تدين على اعقابهم قد فارقتهم »
يعنى جمعى از صحاب مرا ملائكهء دست چپ كه ملائكهء عذابند خواهند گرفت ، پس من ميگويم كه : اينها اصحابكهاى منند اصحابكهاى منند ! پس ميگويند آن ملائكهء عذاب كه : تو اى محمد نميدانى كه ايشان بعد از تو چه كارها كردند بدرستى كه ايشان هميشه بر ميگشتند بر عقبهاى خود از آن زمان كه تو از ايشان مفارقت كردهاى يعنى بعد از آنكه تو از دنيا بعقبى آمدى اين اصحاب تو از دين برگشتند و غصب خلافت مرتضى على عليه السّلام نمودند لهذا مستوجب عذاب و نكال شدند .
فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ
پس زود باشد كه بيارد خداى تعالى بجاى مرتدين
بِقَوْمٍ
قومى را كه
يُحِبُّهُمْ
دوست دارد خداى تعالى ايشان را
وَ يُحِبُّونَهُ
و دوست دارند ايشان خداى را « محبة اللَّه للعباد ارادة الهدى و التوفيق لهم فى الدنيا و حسن الثواب فى الآخرة و محبة العباد له ارادة طاعته و التحرز عن معاصيه »
أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ
و متواضع و فروتنان باشند بر مؤمنان
أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ
سخت دل و درشت و غالب باشند بر كافران .
يُجاهِدُونَ
جهاد كنند
فِي سَبِيلِ اللَّهِ
در راه رضاى خداى تعالى
وَ لا يَخافُونَ
و نترسند ايشان
لَوْمَةَ لائِمٍ
از ملامت هيچ ملامت كننده شيخ طوسى فرموده كه : از حضرت صادقين عليهما السلام مرويست كه آيه در شأن امير المؤمنين عليه السّلام و اصحاب آن جنابست كه با ناكثين و قاسطين و مارقين كه اتباع عايشه و معاويه و خوارجند مقاتله كردند ، و مؤيد اينست اينكه در روز خيبر در شأن امير المؤمنين حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله فرمودند كه : فردا علم را بدست كسى خواهم داد كه خدا و رسول او را دوست دارند و او خدا و رسول را دوست دارد و از جنگ بر نگردد تا آنكه حق تعالى فتح خيبر بدست خيبر گشاى او نمايد و در تفسير على بن ابراهيم مذكور است كه
« فَسَوْفَ