وَ إِذا حُيِّيتُمْ
و هر گاه سلام كرده شويد
بِتَحِيَّةٍ
بنوعى از سلام
فَحَيُّوا
پس شما جواب سلام بدهيد
بِأَحْسَنَ مِنْها
به بهتر از سلام او يعنى اگر كسى بشما « السلام عليكم » بگويد شما در جواب بگوئيد « و عليكم السلام و رحمة اللَّه » و اگر كسى سلام را با رحمت جمع كند شما در جواب « و بركاته » زياد نمائيد .
مخفى نماند كه « تحية » در اصل تحييه بوده مانند تغذيه و تنميه كه اوزان مصدر باب تفعيل است كسر يا را بما قبل او كه « حا » ست دادند و يا را در يا ادغام كردند « تحية » شد ، و تحيه در اصل زنده گردانيدن است بعد از آن مستعمل شده در عرف بمعنى دعا كردن بزندگى و بمطلق دعاى خير و غالب شده استعمال او در سلام كه قسم شايع دعاء بخير است و على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه مراد از « تحيه » درين آيهء كريمه عامتر است از سلام و غير آن از انواع احسان و نيكويى بنا برين محصل معنى آيه اينست كه هر گاه شخصى با شما نيكويى كند هر نوع نيكويى كه باشد پس شما را لازمست كه بهتر از نيكويى او با او احسان و نيكويى نمائيد .
أَوْ رُدُّوها
يا برگردانيد تحيت او را يعنى مثل تحيهء او بجا بياريد مثلا در سلام اگر كسى گويد كه « السلام عليك » در جواب بگوئيد « عليك السلام » و اگر بگويد « السلام عليك و رحمة اللَّه و بركاته » چون اين نهايت مراتب تسليم است در جواب مثل اين را رد كنيد و در حديث وارد شده كه بازاى عطسه بايد
« يرحمكم اللَّه »
گفت و عاطس بايد بگويد
« يغفر اللَّه لكم و يرحمكم »
زيرا كه حق تعالى فرموده : «
وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها
» و ايضا وارد شده كه
« من تمام التحية للمقيم المصافحة ، و تمام التسليم على المسافر المعانقة ، و الردّ بالاحسن فى السلام : و رحمة اللَّه ، فان قالها المسلّم أضاف و بركاته و