عليه السّلام به خط مبارك خود باملاء رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله نوشته و مكتوبست در او جميع حلال و حرام و همهء آنچه مردمان را به آن احتياج افتد و در آن جفر زبور داود و توراة موسى و انجيل عيسى و صحف ابراهيم نيز مىباشد ، و مراد از علم علمى است كه مختص به امام است كه آن علم است بگذشته و علم است بآينده و به آنچه ثابت باشد تا روز قيامت ، و مراد از سلاح سلاح پيغمبر است صلى اللَّه عليه و آله مانند كلاه خود و زره و شمشير و انگشترى و غير اينها كه وعاء اينها جفر أحمر است .
و ايضا در كافى از معلّى بن خنيس روايت كرده كه او گفت كه : از حضرت صادق آل محمد صلى اللَّه عليه و آله معنى اين آيه را پرسيدم حضرت فرمود :
« أمر اللَّه الامام الاول أن يدفع الى الامام الذى بعده كل شىء عنده »
يعنى أمر كرده خداى تعالى امام سابق را كه بسپارد بامامى كه بعد از او مىآيد جميع چيزى را كه نزد اوست از ما يحتاج امامت ، و بنا برين دو حديث و أشباه آن صاحب مجمع البيان طاب مثواه فرموده :
« روى أصحابنا عن أبى جعفر الباقر و أبى عبد اللَّه الصادق عليه السّلام قالا : أمر اللَّه سبحانه كل واحد من الأئمة ان يسلم الامر الى من بعده »
يعنى اصحاب ما شيعهء اماميه از حضرت صادقين عليهما السلام در معنى آيهء اداء امانات روايت كردهاند كه امر كرده خداى تعالى كل واحد از ائمه را كه بسپارد امامت و ما يحتاج آن را بامامى كه بعد از او مىآيد و على بن ابراهيم گفته كه : حق تعالى ذكر كرده مؤمنين را كه اقرار دارند بولايت آل محمد بقول خود كه فرموده :
«
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ
» تا قول او «
ظِلًّا ظَلِيلًا
» و بعد از آن خطاب بأئمه كرده فرموده : «
إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها
» به اين معنى كه واجب گردانيده خداى تعالى بر امام سابق كه ادا كند امانت امامت را به امام لاحق .
و بعد از اين فرض كرده بر امام كه حكم كند ميان مردمان براستى بقول خود كه :
وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ
«
وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ
» ظرفى است متعلق به «
أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ
» كه بعد از آن مىآيد ، و در واقع مقدمست و معطوفست