سُكارى
» بجا آوردن أصل نماز است و اينمعنى را أهل بلاغت « استخدام » گويند يعنى داخل مشويد در مسجد حالكونى كه شما جنب باشيد در جميع اوقات
إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ
مگر وقتى كه عبور كنندگان باشيد در مساجد ، و در آنجا توقف نكنيد
حَتَّى تَغْتَسِلُوا
تا وقتى كه غسل كنيد و بعد از غسل ، هم ميتوانيد كه از مسجد بگذريد و هم ميتوانيد كه آنجا توقف كنيد ، چنانچه در علل الشرائع از زراره و محمد بن مسلم روايت كرده كه
« قال : قلنا لابى جعفر عليه السّلام : الحائض و الجنب يدخلان المسجد أم لا ؟ قال : الحائض و الجنب لا يدخلان المسجد الا مجتازين ان اللَّه تبارك و تعالى يقول :
وَ لا جُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ حَتَّى تَغْتَسِلُوا
»
يعنى زرارة بن اعين و محمد بن مسلم گفتند كه : از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام پرسيديم كه حايض و جنب داخل مسجد مىتوانند شد يا نه ؟ حضرت فرمود كه :
ايشان داخل مسجد نميتوانند شد مگر وقتى كه از مسجد بگذرند و توقف نكنند بدرستى كه خداى تعالى فرموده : «
وَ لا جُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ حَتَّى تَغْتَسِلُوا
» و به همين مضمون على بن ابراهيم نيز در تفسير خود روايت كرده ليكن جواز اجتياز حايض و جنب در مطلق مساجد چنانچه مستفاد از اين حديث است مفتى به اصحاب نيست ، زيرا كه اجتياز ايشان را از مسجد الحرام و مسجد نبى جايز نداشتهاند بنا بر اين اينحديث مختص خواهد بود به غير اين دو مسجد .
مخفى نماند كه چون مفسرين متفطن بدقيقهء استخدام نشدهاند خواستهاند كه در اول و آخر صلاة را بيكمعنى حمل كنند تكلف كردهاند و جمعى بنا بر آنكه صلاة مقدر در «
وَ لا جُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ
» بمعنى مكان صلاة است گفتهاند كه : «
لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى
» نيز بتقدير « و لا تقربوا مكان الصلاة و أنتم سكارى » است ليكن تحريم دخول سكران در مساجد معلوم نيست و احدى قائل به اين معنى نشده و در بعضى ديگر بنا بر آنكه ظاهر از صلاة در «
لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ
» بمعنى نماز است نه مكان نماز گفتهاند كه : «
وَ لا جُنُباً إِلَّا عابِرِي سَبِيلٍ
» به اين معنى است كه بجا مياريد نماز را