طرفين كافى نيست با آنكه بيع معاطات كه در ميان مردم متعارف است كه زر ميدهند و متاعى مىگيرند بدون وقوع عقدى از عقود شرعيه ، مفيد صحت تصرفست باتفاق و مفيد تملك نيز هست نزد بعضى فقها اگر چه مفيد صحت تصرف و تملك بر وجه لزوم نيست ، پس بنا بر اين مراد از تجارت عامتر است از آنكه عقد باشد يا در حكم عقد مثل بيع معاطات قيد « عن تراض » دلالت دارد بر اينكه عقد مكره و تصرف آن صحيح نيست و چون مراد از تراض رضاى معتبر است پس رضاى صبى و مجنون و سفيه و مفلس معتبر نخواهد بود .
وَ لا تَقْتُلُوا
و مكشيد بناحق
أَنْفُسَكُمْ
نفسهاى خود را از حديث محمد بن مسعود عياشى كه از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده معلوم مىشود كه مراد ازين آيه نهى انداختن نفس است در مهلكه خواه در معركهء جنگ باشد و خواه در غير آن ، مثلا كسى را بكشد كه آن موجب قتل و قصاص او شود يا آنكه زنا و لواط و غير آن بجا آورد ، ليكن از حضرت صادق عليه السّلام مرويست كه در تفسير اين آيه فرمودهاند كه :
« لا تخاطروا بنفوسكم فى القتال فتقاتلوا من لا يطيقونه »
يعنى در خطر و مهلكه ميندازيد نفسهاى خود را در معركهء جنگ به اين قسم كه جنگ كنيد با جمعى كه طاقت مقاومت ايشان نداشته باشيد ، و مىتواند كه قول حضرت تفسير فردى از افراد ما صدق اين آيه باشد و مضمون آيت عام باشد و نهى باشد از ارتكاب آنچه سبب هلاكت نفس گردد ، پس رسانيدن آب در فصل سرما يا در غير آن بر جبيره كه موجب ضرر باشد داخل درين آيت خواهد بود چنانچه در بعضى روايات وارد شده على بن ابراهيم روايت كرده كه در زمان حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله اصحاب بدون حكم پيغمبر شروع بجنگ ميكردند پس حق تعالى درين آيه نهى از جهاد بدون امر پيغمبر نموده
إِنَّ اللَّهَ كانَ بِكُمْ رَحِيماً
بدرستى كه خداى تعالى هست بشما اى مؤمنان مهربان و امر و نهى او از غايت رحمت است .