و بعد از بيان احكام نكاح و مواريث حكم زنانى را كه ارتكاب منهيات مينمايند بيان فرموده كه :
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 15 تا 16 ]
وَ اللاَّتِي يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ مِنْ نِسائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِنْكُمْ فَإِنْ شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلاً ( 15 ) وَ الَّذانِ يَأْتِيانِها مِنْكُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللَّهَ كانَ تَوَّاباً رَحِيماً ( 16 )
وَ اللَّاتِي
و آن زنانى كه
يَأْتِينَ الْفاحِشَةَ
بيايند بخصلتى زشت يعنى اقدام بر زنا نمايند
مِنْ نِسائِكُمْ
از زنان شما يعنى زنان شوهردار بقرينهء اضافه يا أعم از آنكه شوهردار باشند يا نباشند
فَاسْتَشْهِدُوا
پس طلب گواه كنيد اى حاكمان شرع
عَلَيْهِنَّ
بر زناى ايشان
أَرْبَعَةً
چهار مرد عاقل بالغ عادل را
مِنْكُمْ
از جنس شما كه مؤمنانيد ، و « اربعه » دلالت مىكند بر آنكه ذكورت در گواهان شرط است و « منكم » دالست بر اينكه اسلام شرط است
فَإِنْ شَهِدُوا
پس اگر گواهى دهند اين چهار مرد بر زناى ايشان
فَأَمْسِكُوهُنَّ
پس نگاه داريد ايشان را
فِي الْبُيُوتِ
در خانههاى خود بطريق حبس جهت حد ايشان
حَتَّى يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ
تا آنكه بميراند ايشان را ملك الموت بنا برين مراد از موت ملك الموت است بحذف مضاف
أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا
يا بگرداند خداى تعالى از براى ايشان راه خلاصى ، در زمان جاهليت در اول اسلام حد زن زانيه حبس مؤبد بود بعد از آن منسوخ شد بآيهء جلد و همچنين بآيهء رجم كه در سورهء مباركهء نور « 1 » خواهد آمد چنانچه در حديث آمده كه
« هى منسوخة و السبيل الحدود »
و
فى رواية « جعل السبيل الجلد و الرجم »
و روايت كردهاند از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله كه چون آيهء جلد نازل شد فرمود كه :
« خذوا عنى قد جعل اللَّه لهن سبيلا البكر بالبكر جلد مائة و تغريب
هامش
( 1 ) - آيهء 2 از آن سوره .